Art. 8a. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za służbę

1. Osobie, która w okresie od dnia 1 listopada 1982 r. do dnia 28 lutego 1983 r. pełniła czynną służbę wojskową, do której odbycia została powołana za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.

2. Przepisy art. 8 ust. 1 zdanie drugie, ust. 2c i ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 8a.

Przepis określa szczególną podstawę dochodzenia świadczeń przez osoby represjonowane za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Obejmuje osobę, która w okresie wskazanym w ust. 1 pełniła czynną służbę wojskową, a do jej odbycia została powołana z powodu takiej działalności. Spełnienie tych przesłanek powoduje, że od Skarbu Państwa przysługuje jej odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.

Odszkodowanie odnosi się do uszczerbku majątkowego, natomiast zadośćuczynienie dotyczy krzywdy, czyli niemajątkowych następstw represji. Przepis rozróżnia więc dwa rodzaje szkody i przewiduje dla nich odrębne świadczenia, które mogą przysługiwać łącznie, jeżeli wynikają z opisanej sytuacji.

Ust. 2 nakazuje odpowiednio stosować przepisy art. 8 ust. 1 zdanie drugie, ust. 2c oraz ust. 3-5. Oznacza to, że przy realizacji uprawnień przewidzianych w art. 8a należy uwzględnić także reguły określone w tych jednostkach redakcyjnych, z uwzględnieniem specyfiki roszczeń osób powołanych do czynnej służby wojskowej z przyczyn wskazanych w ust. 1. Praktyczne znaczenie przepisu polega na przyznaniu podstawy do uzyskania rekompensaty od Skarbu Państwa osobom, których służba wojskowa była formą represji za działalność niepodległościową.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 442.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 8b.