Art. 12. Właściwość i tryb stosowania

1. Ustawę stosuje sąd właściwy do rozpoznania danej sprawy.

2. O darowaniu kar lub umorzeniu postępowania przed sądem na podstawie art. 2, sąd orzeka na wniosek prokuratora.

3. W postępowaniu przygotowawczym ustawę stosuje prokurator, jednakże sąd orzeka na wniosek prokuratora o przepadku przedmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 3.

4. W sprawach o przestępstwa, o których mowa w art. 1, sąd lub prokurator mogą uzależnić zastosowanie ustawy od złożenia przez sprawcę pisemnego oświadczenia, że nie powróci na drogę przestępstwa.

5. W sprawach o przestępstwa skarbowe oraz o wykroczenia i wykroczenia skarbowe ustawę stosuje organ właściwy do rozpoznania danej sprawy.

6. W stosunku do osób odbywających karę pozbawienia wolności lub karę aresztu, jeśli nie zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej, ustawę stosuje sąd wojewódzki, w którego okręgu skazany odbywa karę, a w zakresie właściwości sądów wojskowych - sąd wojskowy; sąd orzeka na posiedzeniu w składzie jednego sędziego.

Komentarz do Art. 12.

Art. 12 określa, które organy stosują ustawę oraz w jakim trybie podejmują decyzje wobec sprawców objętych jej zakresem. Podstawową zasadą jest właściwość sądu rozpoznającego daną sprawę. Jeżeli chodzi o darowanie kar lub umorzenie postępowania przed sądem na podstawie art. 2, sąd orzeka na wniosek prokuratora. Oznacza to, że w tym zakresie rozstrzygnięcie sądu wymaga wcześniejszego wystąpienia prokuratora.

W postępowaniu przygotowawczym ustawę stosuje prokurator. Wyjątek dotyczy przepadku przedmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 3, ponieważ w tej sprawie orzeka sąd, również na wniosek prokuratora. W sprawach o przestępstwa wskazane w art. 1 sąd lub prokurator mogą uzależnić zastosowanie ustawy od złożenia przez sprawcę pisemnego oświadczenia, że nie powróci na drogę przestępstwa. Przepis pozostawia więc tym organom możliwość powiązania zastosowania ustawy z dodatkowym warunkiem dotyczącym zachowania sprawcy.

Odmienne zasady obowiązują w sprawach o przestępstwa skarbowe, wykroczenia i wykroczenia skarbowe. Ustawę stosuje wówczas organ właściwy do rozpoznania danej sprawy. Szczególne rozwiązanie przewidziano także wobec osób odbywających karę pozbawienia wolności lub karę aresztu, jeżeli nie zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej. W takich sytuacjach właściwy jest sąd wojewódzki, w którego okręgu skazany odbywa karę, a w zakresie właściwości sądów wojskowych, sąd wojskowy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu w składzie jednego sędziego. Przepis porządkuje zatem właściwość organów, określa wymagane wnioski i wskazuje uproszczony skład sądu w szczególnej sytuacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1986 r. poz. 126.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 11.Art. 13.