Art. 13. Forma orzeczeń i środki odwoławcze

1. Orzeczenia w przedmiocie zastosowania ustawy zapadają w formie postanowień, chyba że ustawę zastosowano w wyroku; w sprawach rozpoznawanych na rozprawie o umorzeniu postępowania, darowaniu lub złagodzeniu kary orzeka się w wyroku.

2. Od orzeczenia o odmowie zastosowania ustawy przysługuje środek odwoławczy; od orzeczenia o zastosowaniu ustawy środek odwoławczy przysługuje tylko prokuratorowi. Zażalenia w wypadkach, o których mowa w art. 12 ust. 6, właściwy sąd wojewódzki lub sąd wojskowy rozpoznaje w składzie trzech sędziów.

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa formę orzeczeń dotyczących zastosowania ustawy oraz zasady zaskarżania takich rozstrzygnięć. Co do zasady sąd orzeka w tej kwestii w formie postanowienia. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy ustawa została zastosowana w wyroku. W sprawach rozpoznawanych na rozprawie również rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania, darowaniu kary albo jej złagodzeniu zapadają w wyroku. Forma orzeczenia zależy więc zarówno od przedmiotu rozstrzygnięcia, jak i od trybu rozpoznania sprawy.

Regulacja odmiennie kształtuje uprawnienia do wniesienia środka odwoławczego. Od orzeczenia odmawiającego zastosowania ustawy środek odwoławczy przysługuje, natomiast od orzeczenia o zastosowaniu ustawy może go wnieść wyłącznie prokurator. Przepis nie wskazuje rodzaju tego środka w każdym przypadku, posługuje się ogólnym określeniem środka odwoławczego, a następnie określa skład sądu właściwy do rozpoznania zażalenia w szczególnej kategorii spraw.

Jeżeli zażalenie dotyczy wypadków, o których mowa w art. 12 ust. 6, rozpoznaje je właściwy sąd wojewódzki albo sąd wojskowy w składzie trzech sędziów. Oznacza to, że w tych sprawach przepis wprowadza szczególny, kolegialny skład sądu odwoławczego. W praktyce art. 13 porządkuje dwa podstawowe elementy postępowania: sposób wydania rozstrzygnięcia oraz zakres kontroli odwoławczej, uzależniony od tego, czy ustawa została zastosowana, czy też odmówiono jej zastosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1986 r. poz. 126.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12.Art. 14.