Przejdź do treści

Art. 30. Nieodpłatne zajęcie gruntów

1. W przypadku gdy strategiczna inwestycja w zakresie potrzeb obronności państwa wymaga przejścia przez grunty stanowiące własność Skarbu Państwa pokryte wodami, w przypadku inwestycji realizowanych na śródlądowych wodach płynących, o których mowa w art. 211 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, grunty stanowiące pas drogowy drogi publicznej lub grunty objęte obszarem kolejowym, inwestor strategicznej inwestycji realizujący strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tych gruntów na czas realizacji tej inwestycji.
2. Inwestor strategicznej inwestycji realizujący strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa nie później niż w terminie 30 dni przed dniem planowanego zajęcia gruntów, o których mowa w ust. 1, uzgadnia w drodze pisemnego porozumienia z właściwym podmiotem, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, z właściwym zarządcą drogi lub właściwym zarządcą infrastruktury kolejowej lub innym właściwym podmiotem zarządzającym obszarem kolejowym, zakres, warunki i termin zajęcia tych gruntów.
3. W przypadku gdy decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, porozumienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera się niezwłocznie.
4. W przypadku niezawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 2, w terminie 21 dni od dnia otrzymania, odpowiednio przez właściwy podmiot, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, właściwego zarządcę drogi, właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym, wniosku o jego zawarcie, inwestor strategicznej inwestycji jest uprawniony do złożenia wniosku do wojewody o wydanie decyzji określającej warunki wykonywania przysługującego inwestorowi strategicznej inwestycji prawa, o którym mowa w ust. 1.
5. Porozumienie, o którym mowa w ust. 2, oraz decyzja, o której mowa w ust. 4, nie mogą przewidywać opłat za wykonywanie przysługującego inwestorowi strategicznej inwestycji prawa, o którym mowa w ust. 1.
6. Warunki zawarte w porozumieniu, o którym mowa w ust. 2, albo określone w decyzji, o której mowa w ust. 4, nie mogą powodować:
1) zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, kolejowego lub lotniczego;
2) wstrzymania ruchu kolejowego lub lotniczego;
3) zamknięcia dróg publicznych, chyba że istnieje możliwość zorganizowania objazdów;
4) zamknięcia śródlądowych dróg wodnych;
5) negatywnego wpływu na działanie urządzeń lotniczych.
7. Stronami postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4, są wyłącznie inwestor strategicznej inwestycji oraz odpowiednio właściwy podmiot, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, właściwy zarządca drogi, właściwy zarządca infrastruktury kolejowej lub inny właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym.
8. W przypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 2, albo wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami przepisu art. 261 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne nie stosuje się.
9. Za rzeczywiste szkody poniesione na skutek zajęcia gruntów, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie ustalane na zasadach wynikających z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
10. Do zapłaty odszkodowania, o którym mowa w ust. 9, jest obowiązany inwestor strategicznej inwestycji realizujący strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1080.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.