Art. 17. Przepisy przejściowe

1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tej ustawy. Jeżeli jednak na podstawie przepisów dotychczasowych wyznaczono do rozpoznania sprawy skład trzech sędziów, sąd rozpoznaje ją w takim składzie.

2. Jeżeli w sprawie, o której mowa w art. 1 ust. 1 lub 2, doręczenie pozwu konsumenta albo pozwu wzajemnego konsumenta nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, skutki przewidziane w art. 3 ust. 1 i 3 następują z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Przepis art. 3 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

3. Postępowania w przedmiocie:

1) wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia przez wstrzymanie obowiązku spełniania przez konsumenta świadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub zakazanie pozwanemu dokonywania czynności, o których mowa w art. 3 ust. 3, a także w inny sposób prowadzącego do osiągnięcia skutków przewidzianych w art. 3 ust. 1, 3 i 4,

2) zażalenia na postanowienie o udzieleniu lub odmowie udzielenia zabezpieczenia w sposób, o którym mowa w pkt 1 – wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają umorzeniu z mocy prawa bez konieczności wydawania postanowienia w tym przedmiocie.

4. Zażalenie na postanowienie o udzieleniu lub odmowie udzielenia zabezpieczenia w sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, wniesione po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostawia się w aktach sprawy bez rozpoznania.

Komentarz do Art. 17.

Przepis reguluje zasady przejściowe dotyczące spraw objętych ustawą, które zostały wszczęte przed jej wejściem w życie i w tym momencie nie były jeszcze zakończone. Co do zasady do takich spraw stosuje się nowe przepisy. Wyjątek dotyczy składu sądu: jeżeli według wcześniejszych przepisów sprawę skierowano do rozpoznania przez trzech sędziów, pozostaje ona w takim składzie.

Szczególne zasady odnoszą się do spraw, o których mowa w art. 1 ust. 1 lub 2. Jeżeli pozew konsumenta albo pozew wzajemny konsumenta doręczono przed wejściem w życie ustawy, skutki przewidziane w art. 3 ust. 1 i 3 powstają dopiero z dniem jej wejścia w życie. W tym zakresie art. 3 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Przepis odrębnie rozstrzyga los postępowań dotyczących zabezpieczenia roszczenia przez wstrzymanie obowiązku spełniania przez konsumenta świadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, zakazanie pozwanemu czynności wskazanych w art. 3 ust. 3 albo osiągnięcie skutków przewidzianych w art. 3 ust. 1, 3 i 4 w inny sposób. Takie niezakończone postępowania, a także zażalenia na postanowienie o udzieleniu albo odmowie udzielenia zabezpieczenia, wszczęte przed wejściem ustawy w życie, podlegają umorzeniu z mocy prawa. Nie jest potrzebne wydanie osobnego postanowienia w tym przedmiocie.

Natomiast zażalenie dotyczące takiego zabezpieczenia, wniesione już po wejściu ustawy w życie, pozostawia się w aktach sprawy bez rozpoznania. W praktyce przepis zapewnia szybkie przejście na nowe zasady, zachowując dotychczasowy skład trzyosobowy w określonych sprawach i wyłączając dalsze prowadzenie wskazanych postępowań zabezpieczających.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 985.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16.Art. 18.