Art. 4. Definicje ustawowe

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) całościowa ocena geriatryczna - wielowymiarowy, interdyscyplinarny proces diagnostyczny prowadzony w celu identyfikacji problemów zdrowotnych i opiekuńczych, optymalizacji leczenia, planowania opieki zdrowotnej oraz poprawy sprawności funkcjonalnej i jakości życia;

2) lekarz podstawowej opieki zdrowotnej - lekarza, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2527);

3) obszar działania centrum - obszar działania centrum określony w wojewódzkim planie;

4) opiekun - osobę bliską lub opiekuna faktycznego w rozumieniu ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2024 r. poz. 581);

5) pielęgniarka podstawowej opieki zdrowotnej - pielęgniarkę, o której mowa w art. 7 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej;

6) podmiot leczniczy - podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 799);

7) podmiot wykonujący działalność leczniczą - podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;

8) skala VES-13 (Vulnerable Elders Survey 13) - badanie kwestionariuszowe, obejmujące samoocenę stanu zdrowia i wykonywania codziennych czynności, pomagające zidentyfikować osoby o zwiększonym ryzyku znacznego pogorszenia stanu zdrowia i sprawności funkcjonalnej;

9) świadczenie opieki zdrowotnej - świadczenie opieki zdrowotnej, o którym mowa w art. 5 pkt 34 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;

10) wstępna ocena geriatryczna - badanie przesiewowe przeprowadzone na podstawie wywiadu bezpośredniego, uwzględniające skalę VES-13, badanie fizykalne i badania laboratoryjne, mające na celu stwierdzenie potrzeby objęcia danej osoby szczególną opieką geriatryczną.

Komentarz do Art. 4.

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie o szczególnej opiece geriatrycznej. Jego znaczenie polega na ujednoliceniu terminologii dotyczącej oceny stanu zdrowia osób starszych, organizacji opieki oraz podmiotów uczestniczących w jej udzielaniu.

Kluczowe znaczenie mają dwa rodzaje oceny geriatrycznej. Całościowa ocena geriatryczna to wielowymiarowy i interdyscyplinarny proces diagnostyczny. Służy rozpoznaniu problemów zdrowotnych i opiekuńczych, optymalizacji leczenia, zaplanowaniu opieki zdrowotnej, a także poprawie sprawności funkcjonalnej i jakości życia. Wstępna ocena geriatryczna ma charakter przesiewowy. Obejmuje wywiad bezpośredni, skalę VES-13, badanie fizykalne i badania laboratoryjne, a jej celem jest ustalenie, czy dana osoba powinna zostać objęta szczególną opieką geriatryczną.

Przepis definiuje również skalę VES-13 jako badanie kwestionariuszowe dotyczące samooceny stanu zdrowia i wykonywania codziennych czynności. Pomaga ono wskazać osoby zagrożone znacznym pogorszeniem zdrowia i sprawności funkcjonalnej. Ponadto wyjaśnia pojęcia „obszar działania centrum”, „opiekun”, „świadczenie opieki zdrowotnej” oraz określa, kogo należy rozumieć przez lekarza i pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej, podmiot leczniczy oraz podmiot wykonujący działalność leczniczą.

W praktyce przepis stanowi słownik pojęć potrzebny do stosowania dalszych regulacji. Rozróżnia etap wstępnego rozpoznania potrzeby opieki od pogłębionej, całościowej oceny, a także wskazuje znaczenie obszaru działania centrum i osób sprawujących opiekę nad pacjentem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1666.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.