Art. 142. Akredytacja jednostek wykonujących czynności weryfikacji

Wykonywanie czynności weryfikacji przez jednostki uprawnione w rozumieniu przepisów ustawy wymienionej w art. 151 wymaga uzyskania akredytacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012.

Komentarz do Art. 142.

Przepis ustanawia obowiązek uzyskania akredytacji przed wykonywaniem czynności weryfikacji przez jednostki uprawnione w rozumieniu ustawy wskazanej w art. 151. Oznacza to, że samo posiadanie statusu jednostki uprawnionej nie wystarcza do prowadzenia weryfikacji. Warunkiem wykonywania tych czynności jest dodatkowo uzyskanie akredytacji.

Akredytacja została określona przez odesłanie do przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012. Przepis nie opisuje więc samodzielnie, czym jest akredytacja, ani nie wskazuje jej trybu, wymagań lub organu właściwego w tych sprawach. Jego funkcją jest powiązanie wykonywania weryfikacji z wymaganiem akredytacyjnym wynikającym z przepisów tego rozporządzenia.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wprowadzeniu wyraźnej granicy między uprawnieniem jednostki a możliwością faktycznego wykonywania przez nią czynności weryfikacji. Jednostka, która ma wykonywać takie czynności, musi działać jako jednostka uprawniona w rozumieniu ustawy wymienionej w art. 151 oraz posiadać akredytację w rozumieniu wskazanego rozporządzenia. Oba elementy zostały ujęte w jednym warunku, który odnosi się bezpośrednio do wykonywania czynności weryfikacji. regulacja nie rozszerza tego obowiązku na inne działania, ponieważ dotyczy wyłącznie czynności weryfikacji wykonywanych przez jednostki uprawnione.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1223.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 141c.Art. 143.