Art. 143. Obowiązek wniesienia opłaty rocznej przez posiadacza rachunku

1. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy posiadacz rachunku w rejestrze Unii jest obowiązany wnieść opłatę roczną w wysokości i na zasadach określonych w art. 13, chyba że opłata ta została już wniesiona.

2. Przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 143.

Przepis określa obowiązek wniesienia opłaty rocznej przez posiadacza rachunku w rejestrze Unii po wejściu w życie ustawy. Obowiązek ten powstaje w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, a więc przepis wyznacza zarówno adresata opłaty, jak i czas na jej wniesienie.

Wysokość opłaty oraz zasady jej uiszczenia nie zostały określone bezpośrednio w tym przepisie. Należy je ustalać zgodnie z art. 13. Oznacza to, że art. 143 odsyła do regulacji dotyczącej opłaty rocznej, zamiast powtarzać jej wysokość i zasady pobierania.

Przepis przewiduje również wyjątek. Posiadacz rachunku nie ma obowiązku ponownego wnoszenia opłaty, jeżeli została ona już wniesiona. Wyjątek ten odnosi się do tej samej opłaty rocznej, której dotyczy obowiązek określony w ust. 1.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że posiadacz rachunku powinien uwzględnić 30-dniowy termin oraz sprawdzić, czy opłata została już uiszczona. Jeżeli nie została wniesiona, jej wysokość i sposób dokonania wpłaty wynikają z art. 13. Ponadto art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że zasady zawarte w tym przepisie znajdują zastosowanie do sytuacji regulowanej przez art. 143 w zakresie odpowiadającym tej sytuacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1223.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 142.Art. 144.