Art. 20. Opieka duszpasterska w instytucjach

1. Prawo wykonywania praktyk religijnych i korzystania z opieki duszpasterskiej zapewnia się też osobom przebywającym w podmiotach leczniczych wykonujących działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej oraz domach pomocy społecznej, a także osobom tymczasowo aresztowanym, skazanym oraz nieletnim przebywającym w okręgowych ośrodkach wychowawczych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich.

2. Nabożeństwa dla osób, o których mowa w ust. 1, odbywają się w kaplicach lub innych pomieszczeniach udostępnianych na ten cel przez kierowników właściwych instytucji prowadzonych przez administrację rządową lub samorządową.

3. Do wyznaczania kapelanów w podmiotach, domach i zakładach prowadzonych przez administrację rządową lub samorządową, w celu zaspokajania potrzeb określonych w ust. 1, jest uprawniony zwierzchnik Kościoła.

Komentarz do Art. 20.

Przepis zapewnia określonym grupom osób możliwość wykonywania praktyk religijnych oraz korzystania z opieki duszpasterskiej Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego. Ochrona ta obejmuje osoby przebywające w podmiotach leczniczych wykonujących działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, a także mieszkańców domów pomocy społecznej. Dotyczy również osób tymczasowo aresztowanych, skazanych oraz nieletnich przebywających w okręgowych ośrodkach wychowawczych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich.

Nabożeństwa dla tych osób powinny odbywać się w kaplicach albo w innych pomieszczeniach udostępnionych na ten cel przez kierowników właściwych instytucji. Chodzi o instytucje prowadzone przez administrację rządową lub samorządową. Przepis wskazuje więc nie tylko osoby uprawnione, lecz także podstawową organizację sprawowania nabożeństw w placówkach, w których przebywają.

Istotne znaczenie ma także ust. 3, który przyznaje zwierzchnikowi Kościoła uprawnienie do wyznaczania kapelanów w podmiotach leczniczych, domach pomocy społecznej oraz zakładach prowadzonych przez administrację rządową lub samorządową. Kapelani mają zaspokajać potrzeby religijne osób wymienionych w ust. 1. W praktyce przepis łączy zatem trzy elementy, dostęp do praktyk i opieki duszpasterskiej, zapewnienie miejsca na nabożeństwa oraz wskazanie organu właściwego do wyznaczania kapelanów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 85.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 19.Art. 21.