Art. 19. Praktyki religijne dzieci i młodzieży

1. Dzieciom i młodzieży przebywającym w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, w sanatoriach, prewentoriach i szpitalach zapewnia się prawo do udziału w nabożeństwach, uczestniczenia w nauczaniu kościelnym i wykonywania praktyk religijnych właściwych dla wyznania ewangelicko-metodystycznego.

2. Dzieciom i młodzieży korzystającym z zorganizowanych form wypoczynku wakacyjnego zapewnia się prawo uczestniczenia w nabożeństwach i wykonywania innych praktyk religijnych.

3. Minister Edukacji Narodowej oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, w porozumieniu z Kościołem, określą, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady organizowania nauczania kościelnego, nabożeństw i wykonywania innych praktyk religijnych właściwych dla wyznania ewangelicko-metodystycznego dzieciom i młodzieży przebywającym w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, w sanatoriach, prewentoriach i szpitalach oraz korzystającym z zorganizowanego wypoczynku.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa zasady zapewniania dzieciom i młodzieży dostępu do życia religijnego Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w czasie pobytu w określonych placówkach oraz podczas zorganizowanego wypoczynku wakacyjnego. Obejmuje osoby przebywające w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, sanatoriach, prewentoriach oraz szpitalach.

W tych miejscach dzieciom i młodzieży zapewnia się prawo do udziału w nabożeństwach, uczestniczenia w nauczaniu kościelnym oraz wykonywania praktyk religijnych właściwych dla wyznania ewangelicko-metodystycznego. Zakres uprawnień jest więc określony szeroko i obejmuje zarówno udział w obrzędach, jak i nauczanie oraz inne formy praktyk religijnych. Przepis nie uzależnia tego prawa od rodzaju zakładu, sanatorium, prewentorium czy szpitala, w którym dana osoba przebywa.

Odrębnie uregulowano sytuację dzieci i młodzieży korzystających z zorganizowanych form wypoczynku wakacyjnego. W takim przypadku zapewnia się prawo uczestniczenia w nabożeństwach i wykonywania innych praktyk religijnych. Ten zakres nie wymienia nauczania kościelnego, lecz obejmuje nabożeństwa oraz pozostałe praktyki religijne.

Szczegółowe zasady organizowania nauczania kościelnego, nabożeństw i innych praktyk religijnych mają określić w rozporządzeniu Minister Edukacji Narodowej oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, działając w porozumieniu z Kościołem. Regulacja wykonawcza ma dotyczyć zarówno dzieci i młodzieży przebywających w wymienionych placówkach, jak i korzystających z zorganizowanego wypoczynku. Praktyczne znaczenie przepisu polega na ustanowieniu prawa do tych form aktywności religijnej oraz wskazaniu organów odpowiedzialnych za ustalenie sposobu ich organizowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 85.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.