Art. 33. Orzeczenia i ugody regulacyjne

1. Zespół orzekający po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania regulacyjnego bada, czy jest ono dopuszczalne, a wniosek niedopuszczalny odrzuca.

2. Uczestnicy postępowania mogą zawrzeć ugodę przed zespołem orzekającym. Jeżeli ugoda nie została zawarta, zespół wydaje orzeczenie. Ugody i orzeczenia mają moc sądowych tytułów egzekucyjnych.

3. Orzeczenia uwzględniające wniosek, jak i ugody zawarte przed zespołem orzekającym powinny określać:

1) stan prawny nieruchomości;

2) związane z tym stanem obowiązki uczestników postępowania, a w szczególności obowiązek wydania w oznaczonym terminie nieruchomości, jeżeli nie znajduje się ona we władaniu wnioskodawcy;

3) w razie przyznania odszkodowania, obowiązek i termin zapłaty należnej z tego tytułu kwoty.

4. Orzeczenie jak i ugoda stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i w ewidencji gruntów.

5. Od orzeczenia zespołu orzekającego nie przysługuje odwołanie.

6. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi, z mienia których państwowych jednostek organizacyjnych lub jednostek samorządu terytorialnego może być wyłączona nieruchomość w celu jej przekazania jako nieruchomość zamienna lub na którą państwową jednostkę organizacyjną może być nałożony obowiązek zapłaty odszkodowania.

Komentarz do Art. 33.

Art. 33 określa podstawowe zasady postępowania regulacyjnego po otrzymaniu wniosku o jego wszczęcie. Zespół orzekający w pierwszej kolejności bada dopuszczalność postępowania. Jeżeli wniosek jest niedopuszczalny, podlega odrzuceniu.

Uczestnicy postępowania mogą zakończyć sprawę w drodze ugody zawartej przed zespołem orzekającym. Jeżeli do ugody nie dojdzie, zespół wydaje orzeczenie. Zarówno ugoda, jak i orzeczenie mają moc sądowych tytułów egzekucyjnych, co nadaje im znaczenie przy wykonywaniu określonych w nich obowiązków.

Orzeczenie uwzględniające wniosek oraz ugoda powinny wskazywać stan prawny nieruchomości i wynikające z niego obowiązki uczestników. W szczególności należy określić obowiązek wydania nieruchomości w oznaczonym terminie, jeżeli nie znajduje się ona we władaniu wnioskodawcy. Jeżeli przyznano odszkodowanie, dokument powinien także wskazywać obowiązek zapłaty oraz termin uiszczenia należnej kwoty.

Orzeczenie i ugoda stanowią podstawę wpisów w księgach wieczystych oraz w ewidencji gruntów. Przepis zamyka również drogę odwoławczą od orzeczenia zespołu orzekającego, ponieważ od takiego orzeczenia odwołanie nie przysługuje.

Ponadto Rada Ministrów ma określić w rozporządzeniu, z jakiego mienia może zostać wyłączona nieruchomość przekazywana jako nieruchomość zamienna oraz na którą państwową jednostkę organizacyjną może zostać nałożony obowiązek zapłaty odszkodowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 1798.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 34.