Art. 39. Stwierdzenie nieważności decyzji

Brzmienie obowiązuje od 2 września 2026 r. Zmieniono: ust. 2c, ust. 4. Podstawa: Ustawa z dnia 3 lipca 2026 r. o zmianie ustawy o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. 2026 poz. 1097.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 2c. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących oraz niektórych innych ustaw.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

2c. Przepisy ust. 1a, 2a i 2b stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na prace przygotowawcze oraz decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie wstępnych robót budowlanych przy obiekcie energetyki jądrowej.

1. Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

1a. Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, sąd administracyjny po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 lub art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

2a. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia budowy obiektu energetyki jądrowej może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

2b. Przepisów ust. 1a i 2a nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej z:

1) decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub

2) postanowieniem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

3. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej albo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej w wykonaniu tej decyzji może nastąpić wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na prace przygotowawcze, decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie wstępnych robót budowlanych przy obiekcie energetyki jądrowej oraz decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu energetyki jądrowej.

Komentarz do Art. 39.

Przepis ogranicza możliwość podważania decyzji związanych z budową obiektu energetyki jądrowej po rozpoczęciu inwestycji. Dotyczy decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji, decyzji o pozwoleniu na budowę oraz, odpowiednio, decyzji o pozwoleniu na prace przygotowawcze.

W przypadku ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji nie stwierdza się jej nieważności, jeżeli wniosek w tej sprawie złożono po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę. Dla ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę termin ten wynosi 60 dni. W obu przypadkach przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Ograniczenie obejmuje także postępowanie sądowoadministracyjne. Po upływie 30 dni od rozpoczęcia budowy, w sprawie skargi na decyzję lokalizacyjną, sąd może jedynie stwierdzić, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 lub art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odniesieniu do pozwolenia na budowę taki skutek następuje po upływie 60 dni od rozpoczęcia budowy, a podstawą mogą być przyczyny wskazane w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 tego kodeksu.

Reguł dotyczących pozwolenia na budowę nie stosuje się, gdy decyzja jest niezgodna z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach albo z postanowieniem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 wskazanej ustawy środowiskowej. Te zasady stosuje się odpowiednio do pozwolenia na prace przygotowawcze.

Jeżeli decyzja lokalizacyjna zostanie uznana za nieważną albo wydaną z naruszeniem prawa, szkoda powstała przy jej wykonaniu może zostać naprawiona wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. To samo dotyczy decyzji o pozwoleniu na budowę i o pozwoleniu na prace przygotowawcze.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1410.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.