Art. 40. Przeniesienie decyzji

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 1. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących oraz niektórych innych ustaw.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

1. Organ, który wydał decyzję określoną w art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. 17 ust. 1 lub art. 17b ust. 1, jest obowiązany za zgodą strony, na której rzecz decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, o którym mowa w art. 3a ust. 2, jeżeli podmiot ten przyjmuje wszystkie warunki zawarte w tej decyzji i uzyskał przeniesienie decyzji zasadniczej.

1. Organ, który wydał decyzję określoną w art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 15 ust. 1 lub art. 17 ust. 1, jest obowiązany, za zgodą strony, na której rzecz decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, o którym mowa w art. 3a ust. 2, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji i uzyskał przeniesienie decyzji zasadniczej.

1a. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, w drodze decyzji, przenosi decyzję zasadniczą albo odmawia przeniesienia decyzji zasadniczej na rzecz wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w art. 3d ust. 1.

1b. Przeniesienie albo odmowa przeniesienia decyzji zasadniczej następuje po zasięgnięciu opinii:

1) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie wpływu inwestycji na bezpieczeństwo wewnętrzne państwa;

2) ministra właściwego do spraw środowiska w zakresie wpływu inwestycji na politykę surowcową państwa;

3) ministra właściwego do spraw aktywów państwowych w zakresie wpływu inwestycji na aktywa państwowe.

1c. Do wniosku o przeniesienie decyzji zasadniczej wnioskodawca dołącza:

1) oświadczenie o akceptacji określonych w tej decyzji dozwolonych parametrów inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej;

2) zgodę dotychczasowego inwestora, na którego rzecz decyzja zasadnicza została wydana, na przeniesienie decyzji zasadniczej albo potwierdzoną urzędowo kopię tej zgody;

3) opis struktury właścicielskiej wnioskodawcy.

2. Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji, o których mowa w ust. 1, są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa zasady przenoszenia decyzji związanych z przygotowaniem i realizacją inwestycji, w tym decyzji zasadniczej. W przypadku decyzji określonych w art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 15 ust. 1 i art. 17 ust. 1 organ, który je wydał, ma obowiązek przenieść je na inny podmiot wskazany w art. 3a ust. 2. Warunkiem jest zgoda dotychczasowej strony, przyjęcie przez nowy podmiot wszystkich warunków decyzji oraz uzyskanie przez niego przeniesienia decyzji zasadniczej.

Odrębne zasady dotyczą decyzji zasadniczej. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi rozstrzyga w drodze decyzji o jej przeniesieniu albo odmawia przeniesienia, uwzględniając przesłanki z art. 3d ust. 1. Przed wydaniem rozstrzygnięcia minister zasięga opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, ministra właściwego do spraw środowiska oraz ministra właściwego do spraw aktywów państwowych. Opinie dotyczą odpowiednio wpływu inwestycji na bezpieczeństwo wewnętrzne państwa, politykę surowcową państwa i aktywa państwowe.

Wnioskodawca dołącza do wniosku trzy elementy: oświadczenie o akceptacji dozwolonych parametrów inwestycji określonych w decyzji, zgodę dotychczasowego inwestora na przeniesienie decyzji albo jej urzędowo potwierdzoną kopię oraz opis swojej struktury właścicielskiej. Przepis ogranicza także krąg stron postępowania dotyczącego przeniesienia decyzji z ust. 1 wyłącznie do podmiotów, między którymi ma dojść do przeniesienia. W praktyce reguluje więc zarówno warunki zmiany podmiotu uprawnionego z decyzji, jak i wymagane dokumenty oraz tryb oceny takiej zmiany.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1410.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.