Art. 11. Prawa do utworu zbiorowego

Autorskie prawa majątkowe do utworu zbiorowego, w szczególności do encyklopedii lub publikacji periodycznej, przysługują producentowi lub wydawcy, a do poszczególnych części mających samodzielne znaczenie - ich twórcom. Domniemywa się, że producentowi lub wydawcy przysługuje prawo do tytułu.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa, komu przysługują autorskie prawa majątkowe do utworu zbiorowego, czyli dzieła tworzonego z wielu części lub elementów, które tworzą wspólną całość. Jako przykłady takich utworów wskazuje encyklopedię i publikację periodyczną.

Podstawowa zasada jest taka, że prawa majątkowe do całego utworu zbiorowego przysługują producentowi lub wydawcy. Oznacza to, że przepis przypisuje te prawa podmiotowi odpowiedzialnemu za powstanie albo wydanie całości, a nie automatycznie twórcom wszystkich jej elementów. Jednocześnie regulacja rozdziela prawa do poszczególnych części utworu. Jeżeli dana część ma samodzielne znaczenie, autorskie prawa majątkowe do niej przysługują jej twórcy.

Kluczowe jest więc ustalenie, czy konkretna część może być uznana za mającą samodzielne znaczenie. Od tego zależy, czy prawa do niej pozostają przy jej twórcy, czy też analizowana jest przede wszystkim ochrona praw do całego utworu zbiorowego. Przepis nie pozbawia twórców praw do takich samodzielnych części, mimo że prawa do utworu jako całości przypisuje producentowi lub wydawcy.

Osobno uregulowano kwestię tytułu. W tym zakresie działa domniemanie, że prawo do tytułu przysługuje producentowi lub wydawcy. Oznacza to, że przepis przyjmuje takie przypisanie prawa jako założenie. W praktyce regulacja porządkuje zatem trzy kwestie: prawa majątkowe do całego utworu zbiorowego, prawa do jego samodzielnych części oraz prawo do tytułu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2509.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.