Art. 127. Obowiązek uzyskania certyfikatu dla statku

Armator jest obowiązany uzyskać, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, certyfikat lub certyfikat tymczasowy dla statku spełniającego wymagania, o których mowa w art. 92 ust. 1.

Komentarz do Art. 127.

Przepis ustanawia obowiązek armatora związany z uzyskaniem dokumentu potwierdzającego spełnianie przez statek wymagań, o których mowa w art. 92 ust. 1. Obowiązek ten dotyczy każdego armatora, a jego przedmiotem jest uzyskanie dla statku certyfikatu albo certyfikatu tymczasowego. Przepis przewiduje zatem dwie dopuszczalne formy dokumentu, nie przesądzając w tym miejscu, w jakich sytuacjach stosuje się każdą z nich.

Termin na wykonanie obowiązku wynosi 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Jest to termin liczony od zdarzenia wskazanego wprost w przepisie, a nie od dnia rozpoczęcia eksploatacji statku, zawarcia umowy czy wystąpienia innego zdarzenia dotyczącego armatora. W ramach tego terminu armator powinien uzyskać odpowiedni certyfikat dla statku spełniającego wymagania określone w art. 92 ust. 1.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wyznaczeniu armatorowi konkretnego czasu na uzyskanie dokumentu dotyczącego statku. Przepis łączy obowiązek certyfikacyjny z wymaganiami wskazanymi w art. 92 ust. 1, dlatego sam fakt upływu sześciomiesięcznego terminu nie zastępuje konieczności spełnienia tych wymagań. Art. 127 nie określa natomiast organu wydającego certyfikat, procedury jego uzyskania ani skutków niewykonania obowiązku. Rozstrzyga przede wszystkim, kto jest zobowiązany, czego dotyczy obowiązek i w jakim terminie powinien zostać wykonany.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1569.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 126.Art. 128.