Art. 5. Ochrona prawna i poświęcenie dóbr

1. Osoba udzielająca pierwszej pomocy albo kwalifikowanej pierwszej pomocy, osoba wchodząca w skład zespołu ratownictwa medycznego, osoba udzielająca świadczeń zdrowotnych w szpitalnym oddziale ratunkowym, dyspozytor medyczny podczas wykonywania swoich zadań, wojewódzki koordynator ratownictwa medycznego wykonujący zadania, o których mowa w art. 29 ust. 5, oraz krajowy koordynator ratownictwa medycznego wykonujący zadania, o których mowa w art. 20a ust. 3, korzystają z ochrony przewidzianej w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2024 r. poz. 17) dla funkcjonariuszy publicznych.

2. Osoba, o której mowa w ust. 1, może poświęcić dobra osobiste innej osoby, inne niż życie lub zdrowie, a także dobra majątkowe w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa szczególną ochronę osób wykonujących zadania związane z udzielaniem pomocy i organizacją ratownictwa medycznego. Obejmuje ona osobę udzielającą pierwszej pomocy lub kwalifikowanej pierwszej pomocy, członka zespołu ratownictwa medycznego, osobę udzielającą świadczeń zdrowotnych w szpitalnym oddziale ratunkowym oraz dyspozytora medycznego podczas wykonywania swoich zadań. Ochroną objęto także wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego wykonującego zadania wskazane w art. 29 ust. 5 oraz krajowego koordynatora ratownictwa medycznego wykonującego zadania wskazane w art. 20a ust. 3.

Wymienione osoby korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych. Zakres podmiotowy ochrony jest więc związany z konkretnymi rolami i, w przypadku części z nich, z wykonywaniem określonych zadań. Przepis nie ogranicza ochrony wyłącznie do działań podejmowanych przez zespoły ratownictwa medycznego, lecz obejmuje także pomoc udzielaną przez inne wskazane osoby oraz czynności dyspozytorów i koordynatorów.

Ustęp 2 reguluje dodatkowo możliwość ingerencji w dobra należące do innych osób. Osoba wymieniona w ust. 1 może poświęcić cudze dobra osobiste, z wyjątkiem życia i zdrowia, a także dobra majątkowe, jeżeli jest to niezbędne do ratowania życia lub zdrowia osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego. Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu ochrony osób udzielających pomocy z wyraźnym określeniem granic dopuszczalnego poświęcenia cudzych dóbr. Warunkiem takiego działania jest jego niezbędność oraz cel w postaci ratowania życia lub zdrowia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 652.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.