Art. 4. Obowiązek powiadomienia o zagrożeniu

Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego lub jest świadkiem zdarzenia powodującego taki stan, w miarę posiadanych możliwości i umiejętności ma obowiązek niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Komentarz do Art. 4.

Przepis ustanawia obowiązek reagowania w sytuacji „nagłego zagrożenia zdrowotnego”. Dotyczy on osoby, która zauważy osobę lub osoby znajdujące się w takim stanie, a także osoby będącej świadkiem zdarzenia powodującego ten stan. Obowiązek powstaje więc zarówno wtedy, gdy można bezpośrednio dostrzec stan zagrożenia, jak i wtedy, gdy jest on skutkiem zaobserwowanego zdarzenia.

Zakres wymaganej reakcji wyznaczają dwa elementy. Po pierwsze, działania powinny zostać podjęte niezwłocznie, a więc bez nieuzasadnionej zwłoki. Po drugie, ich celem ma być skuteczne powiadomienie o zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego. Przepis nie wskazuje konkretnego sposobu zawiadomienia ani nie wymienia tych podmiotów, określa natomiast wymagany kierunek działania, czyli przekazanie informacji właściwym podmiotom.

Obowiązek jest jednocześnie ograniczony do możliwości i umiejętności osoby, która znalazła się w opisanej sytuacji. Oznacza to, że zakres wymaganej aktywności zależy od tego, jakie środki i umiejętności posiada ona w danym momencie. Przepis nie formułuje zatem jednakowego sposobu postępowania dla wszystkich, lecz wymaga podjęcia dostępnych działań prowadzących do skutecznego powiadomienia. W praktyce regulacja ma zapewnić możliwie szybkie uruchomienie pomocy po zauważeniu zagrożenia lub zdarzenia, które je wywołało.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 652.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.