Art. 106c. Elementy umowy o przyjmowanie składek

1. Umowa o przyjmowanie składek powinna określać szczegółowo obowiązki zakładu ubezpieczeń na życie i pracowniczego funduszu, sposób ich wykonania, a także wskazywać osoby wyznaczone przez zakład bezpośrednio odpowiedzialne za należyte wykonanie umowy.

2. Umowa o przyjmowanie składek określa ponadto, że operacje zaciągania pożyczek przez zakład ubezpieczeń na życie i pracowniczy fundusz mogą być prowadzone wyłącznie w celu utrzymania płynności finansowej i tylko na okres przejściowy.

3. W przypadku gdy akcjonariuszem pracowniczego towarzystwa jest pracodawca zagraniczny i z przepisów jego krajowego prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy wynika taki wymóg, umowa o przyjmowanie składek zawiera postanowienia dotyczące przekazywania przez pracowniczy fundusz temu pracodawcy lub jego pracownikom dodatkowych informacji dotyczących:

1) rodzaju ryzyka finansowego, technicznego i innych ryzyk związanych z realizacją programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego;

2) podziału ryzyka, o którym mowa w pkt 1;

3) docelowego poziomu świadczenia, w przypadku gdy program emerytalny pracodawcy zagranicznego przewiduje pokrycie ryzyk biometrycznych lub gwarancji;

4) kwoty wypłaty lub świadczenia z programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego przewidującego pokrycie ryzyk biometrycznych lub gwarancji, w przypadku zaprzestania zatrudnienia;

5) w przypadku gdy uczestnicy programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego ponoszą ryzyko inwestycyjne - zakresu wyboru polityki inwestycyjnej, jeżeli ma zastosowanie, oraz rzeczywistych portfeli inwestycyjnych, a także informacji dotyczących ryzyka i kosztów związanych z inwestycjami;

6) postanowień odnoszących się do przeniesienia praw do wypłaty z programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego na inną instytucję pracowniczych programów emerytalnych, w przypadku rozwiązania stosunku pracy.

Komentarz do Art. 106c.

Przepis określa minimalną treść umowy o przyjmowanie składek zawieranej przez zakład ubezpieczeń na życie i pracowniczy fundusz. Umowa powinna szczegółowo opisywać obowiązki obu stron oraz sposób ich wykonania. Musi również wskazywać osoby wyznaczone przez zakład ubezpieczeń na życie, które bezpośrednio odpowiadają za należyte wykonanie umowy. Dzięki temu dokument określa nie tylko zakres zadań stron, lecz także osoby odpowiedzialne po stronie zakładu za ich realizację.

Umowa powinna także przewidywać ograniczenie operacji zaciągania pożyczek przez zakład ubezpieczeń na życie i pracowniczy fundusz. Takie operacje mogą służyć wyłącznie utrzymaniu płynności finansowej i być prowadzone tylko przez okres przejściowy. Postanowienie to wyznacza cel oraz czas dopuszczalnego korzystania z pożyczek.

Szczególne wymagania dotyczą sytuacji, gdy akcjonariuszem pracowniczego towarzystwa jest pracodawca zagraniczny, a jego krajowe przepisy prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy wymagają przekazywania dodatkowych informacji. W takim przypadku umowa powinna regulować przekazywanie pracodawcy zagranicznemu lub jego pracownikom informacji o ryzykach związanych z programem emerytalnym i ich podziale, docelowym poziomie świadczenia oraz kwotach wypłat lub świadczeń po zaprzestaniu zatrudnienia. Obejmuje to również, gdy uczestnicy ponoszą ryzyko inwestycyjne, informacje o wyborze polityki inwestycyjnej, rzeczywistych portfelach, ryzykach i kosztach inwestycji. Umowa ma ponadto określać zasady przeniesienia praw do wypłaty na inną instytucję pracowniczych programów emerytalnych po rozwiązaniu stosunku pracy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1113.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 106b.Art. 106d.