Art. 11. Order Wojenny Virtuti Militari, klasy i zasady nadawania

1. Ustanowiony w roku 1792, a zatwierdzony Konstytucją Sejmu Rzeczypospolitej z dnia 23 listopada 1793 r. i przywrócony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustawą z dnia 1 sierpnia 1919 r. Order Wojenny Virtuti Militari jest nagrodą za wybitne czyny wojenne połączone z wyjątkową ofiarnością i odwagą.

2. Order Wojenny Virtuti Militari dzieli się na pięć klas: klasa I – Krzyż Wielki Orderu Wojennego Virtuti Militari, klasa II – Krzyż Komandorski Orderu Wojennego Virtuti Militari, klasa III – Krzyż Kawalerski Orderu Wojennego Virtuti Militari, klasa IV – Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari, klasa V – Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari.

3. Order Wojenny Virtuti Militari może być nadany:

1) Krzyż Wielki Orderu Wojennego Virtuti Militari – Naczelnemu Dowódcy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej za zwycięską wojnę lub dowódcy armii albo wyższemu dowódcy za całokształt działalności w czasie wojny;

2) Krzyż Komandorski Orderu Wojennego Virtuti Militari – dowódcy armii lub innemu wyższemu dowódcy za śmiałe i pełne inicjatywy prowadzenie operacji wojennej, mającej duże znaczenie dla przebiegu wojny;

3) Krzyż Kawalerski Orderu Wojennego Virtuti Militari – dowódcy jednostki bojowej za nadzwyczajne czyny bojowe lub wybitną inicjatywę, połączoną z umiejętnym i skutecznym dowodzeniem, a wyjątkowo oficerowi sztabu za współpracę z dowódcą, jeżeli współpraca ta w sposób wybitny przyczyniła się do zwycięstwa w bitwie;

4) Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari – oficerowi za umiejętne i skuteczne dowodzenie jednostką bojową lub za inny czyn zapewniający sukces bojowy; podoficerowi lub żołnierzowi posiadającemu już Krzyż Srebrny za czyn wybitnego męstwa, połączony z narażeniem życia;

5) Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – dowódcy lub żołnierzowi za śmiały czyn bojowy lub osobiste męstwo, a także osobom cywilnym za okazanie niezwykłego męstwa.

4. Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari może być nadany formacji walczącej lub miejscowości.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa charakter, podział oraz przesłanki nadawania Orderu Wojennego Virtuti Militari. Order ten jest nagrodą za wybitne czyny wojenne połączone z wyjątkową ofiarnością i odwagą. Wskazano także jego ustanowienie, zatwierdzenie i przywrócenie, co określa historyczne podstawy tego odznaczenia.

Order dzieli się na pięć klas, odpowiadających różnym rodzajom zasług i osobom uprawnionym do ich otrzymania:

klasa I, Krzyż Wielki, może otrzymać Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych za zwycięską wojnę, a dowódca armii albo wyższy dowódca za całokształt działalności w czasie wojny;
klasa II, Krzyż Komandorski, jest przeznaczona dla dowódcy armii lub innego wyższego dowódcy za śmiałe i pełne inicjatywy prowadzenie operacji wojennej o dużym znaczeniu;
klasa III, Krzyż Kawalerski, może być nadana dowódcy jednostki bojowej za nadzwyczajne czyny bojowe lub wybitną inicjatywę połączoną ze skutecznym dowodzeniem, a wyjątkowo także oficerowi sztabu;
klasa IV, Krzyż Złoty, przysługuje oficerowi za skuteczne dowodzenie lub czyn zapewniający sukces bojowy, a podoficerowi albo żołnierzowi posiadającemu Krzyż Srebrny za wybitne męstwo połączone z narażeniem życia;
klasa V, Krzyż Srebrny, może być nadana dowódcy lub żołnierzowi za śmiały czyn bojowy albo osobiste męstwo, a osobie cywilnej za niezwykłe męstwo.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu poszczególnych klas orderu z rangą osoby, charakterem jej działania i jego skutkiem. Krzyż Srebrny może ponadto otrzymać formacja walcząca lub miejscowość, co pozwala uhonorować nie tylko pojedyncze osoby.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1992 r. poz. 450.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.