Art. 12. Order Odrodzenia Polski, klasy i zasługi uzasadniające nadanie

1. Ustanowiony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustawą z dnia 4 lutego 1921 r. Order Odrodzenia Polski jest nagrodą za wybitne zasługi położone w służbie Państwu i społeczeństwu.

2. Order Odrodzenia Polski dzieli się na pięć klas: klasa I – Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski, klasa II – Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, klasa III – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, klasa IV – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, klasa V – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

3. Order Odrodzenia Polski jest nadawany osobom, które zasłużyły się Polsce zwłaszcza poprzez:

1) wybitne osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju działalności państwowej i publicznej;

2) szczególne zasługi dla umacniania suwerenności i obronności kraju;

3) szczególne zasługi dla rozwoju gospodarki narodowej, służby publicznej oraz wybitną twórczość naukową, literacką i artystyczną;

4) wybitne zasługi dla rozwoju współpracy Rzeczypospolitej Polskiej z innymi państwami i narodami.

Komentarz do Art. 12.

Przepis określa charakter, strukturę i przesłanki nadawania Orderu Odrodzenia Polski. Order jest przedstawiony jako nagroda za wybitne zasługi położone w służbie Państwu i społeczeństwu, a więc jego znaczenie wiąże się z osiągnięciami szczególnie istotnymi dla Polski, jej obywateli i funkcjonowania państwa.

Order ma pięć klas, tworzących określoną hierarchię odznaczenia: klasę I stanowi Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski, klasę II Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, klasę III Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, klasę IV Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, a klasę V Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Podział ten pozwala rozróżnić formę nadawanego orderu w ramach jednego odznaczenia.

Order jest nadawany osobom, które zasłużyły się Polsce, zwłaszcza poprzez działania i osiągnięcia wskazane w przepisie. Obejmują one wybitną działalność państwową i publiczną podejmowaną z pożytkiem dla kraju, szczególne zasługi dla umacniania suwerenności i obronności kraju, a także szczególne zasługi dla rozwoju gospodarki narodowej i służby publicznej. Przepis wymienia również wybitną twórczość naukową, literacką i artystyczną oraz wybitne zasługi dla rozwoju współpracy Rzeczypospolitej Polskiej z innymi państwami i narodami. Użycie określenia „zwłaszcza” wskazuje, że wymienione rodzaje zasług stanowią najważniejsze przykłady, ale nie opisują jedynej możliwej postaci zasłużenia się Polsce.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1992 r. poz. 450.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 11.Art. 12a.