Art. 41. Zaświadczenia i oświadczenia w prawie lotniczym
W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 88:
a) w ust. 5 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) zaświadczenie albo oświadczenie o posiadaniu zezwolenia na zakładanie i używanie urządzenia radiokomunikacyjnego, jeżeli takie zezwolenie jest wymagane.”,
b) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu: „5a. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.”;
2) w art. 196:
a) w ust. 3 pkt 1–3 otrzymują brzmienie: „1) zaświadczenie albo oświadczenie o wpisie do rejestru sądowego oddziału przedsiębiorstwa przewoźnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) zaświadczenie albo oświadczenie o nadaniu oddziałowi numeru identyfikacji podatkowej (NIP); 3) zaświadczenie albo oświadczenie o nadaniu oddziałowi numeru identyfikacyjnego (REGON);”,
b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 1–3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.”.
Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 622.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.