Art. 40. Dane i oświadczenia w sprawach materiałów wybuchowych
W ustawie z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 14:
a) w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: „2a) numer w rejestrze przedsiębiorców albo w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,”,
b) w ust. 2:
uchyla się pkt 2,
pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie: „4) zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. d, 5) odpis albo oświadczenie o braku wpisu w rejestrze dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego,”,
c) po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu: „2b. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.”;
2) w art. 19a:
a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b) pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności,”,
c) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: „2. Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przepis art. 14 ust. 2b stosuje się odpowiednio.”.
Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 622.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.