Art. 18a. Zaniechanie prowadzenia audytu wewnętrznego

Naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest zaniechanie prowadzenia audytu wewnętrznego w jednostce sektora finansów publicznych do tego zobowiązanej, wskutek niezatrudniania audytora wewnętrznego albo niezawierania umowy z usługodawcą.

Komentarz do Art. 18a.

Przepis określa, kiedy zaniechanie prowadzenia audytu wewnętrznego stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Dotyczy on jednostki sektora finansów publicznych, która jest zobowiązana do prowadzenia takiego audytu.

Kluczowe znaczenie ma samo zaniechanie prowadzenia audytu, ale odpowiedzialność wiąże się również z przyczyną tego zaniechania. Przepis wskazuje dwie sytuacje, które mogą do niego prowadzić:

niezatrudnianie audytora wewnętrznego,
niezawieranie umowy z usługodawcą.

Obie przesłanki odnoszą się do sposobu zapewnienia prowadzenia audytu. Jednostka może zatem nie realizować tego obowiązku dlatego, że nie zatrudnia audytora wewnętrznego albo nie zawiera umowy z usługodawcą. Istotne jest wystąpienie związku między takim brakiem a nieprowadzeniem audytu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, że naruszeniem nie jest wyłącznie wadliwe prowadzenie audytu, lecz także całkowite zaniechanie jego prowadzenia w jednostce, która została do tego zobowiązana. Przepis obejmuje więc zarówno sytuację braku audytora wewnętrznego, jak i sytuację braku umowy z usługodawcą, jeżeli skutkiem jest nieprowadzenie audytu. Zakres regulacji nie obejmuje jednostek sektora finansów publicznych, które nie są zobowiązane do prowadzenia audytu wewnętrznego, ponieważ warunek ten został wyraźnie wskazany w treści przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1484.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 18b.