Art. 4. Wyłączenie odpowiedzialności za przyczynienie i ryzyko

Funkcjonariusz nie ponosi odpowiedzialności majątkowej za szkodę:

1) w takim zakresie, w jakim organ lub jednostka, o których mowa w art. 1 ust. 1, albo inna osoba przyczyniły się do powstania szkody lub jej zwiększenia;

2) wynikłą w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa dwa przypadki, w których funkcjonariusz nie ponosi odpowiedzialności majątkowej za szkodę. Pierwszy dotyczy sytuacji, gdy do powstania szkody albo do jej zwiększenia przyczynił się organ lub jednostka, o których mowa w art. 1 ust. 1, albo inna osoba. Odpowiedzialność jest wówczas wyłączona „w takim zakresie”, w jakim wskazane podmioty lub osoby przyczyniły się do szkody. Oznacza to, że przepis wiąże zakres wyłączenia z zakresem tego przyczynienia.

Drugi przypadek obejmuje szkodę „wynikłą w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka”. Jeżeli szkoda pozostaje w takim związku z działaniem funkcjonariusza, nie ponosi on za nią odpowiedzialności majątkowej na podstawie tego przepisu. Przepis nie wskazuje dodatkowych warunków ani odrębnej procedury stosowania tych wyłączeń, lecz ustanawia je jako wyjątki od odpowiedzialności funkcjonariusza za szkodę.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że sama szkoda nie przesądza jeszcze o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariusza. Konieczne jest uwzględnienie, czy do jej powstania lub zwiększenia przyczynił się organ, jednostka albo inna osoba, a także czy szkoda pozostawała w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka. W pierwszej sytuacji wyłączenie ma zakres odpowiadający przyczynieniu, natomiast druga obejmuje szkodę wynikającą z działania w granicach dopuszczalnego ryzyka.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 548.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.