Art. 187. Kara za odprowadzanie odpadów do morza

Kto wbrew przepisowi art. 97, unieszkodliwia poprzez odprowadzanie do morza, w tym lokowanie na dnie morza, odpady pochodzące z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów podlega karze aresztu albo grzywny.

Komentarz do Art. 187.

Przepis określa odpowiedzialność za określony sposób postępowania z odpadami związanymi z wytwarzaniem dwutlenku tytanu. Obejmuje sytuację, w której ktoś, wbrew przepisowi art. 97, unieszkodliwia odpady poprzez odprowadzanie ich do morza. Zakazany sposób działania został opisany szeroko, ponieważ obejmuje także lokowanie odpadów na dnie morza.

Zakres przepisu dotyczy dwóch kategorii odpadów. Pierwszą stanowią odpady pochodzące bezpośrednio z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu. Drugą są odpady powstałe z przetwarzania tych odpadów. Odpowiedzialność jest więc związana zarówno z odpadami pierwotnymi, jak i z odpadami będącymi wynikiem ich dalszego przetwarzania.

Dla zastosowania przepisu znaczenie mają łącznie trzy elementy: sprawca musi podjąć działanie polegające na unieszkodliwianiu, działanie to musi odbywać się poprzez odprowadzanie do morza, w tym przez lokowanie na jego dnie, a przedmiotem działania muszą być odpady wskazane w przepisie. Dodatkowo zachowanie musi nastąpić wbrew art. 97, do którego przepis odsyła.

Za takie naruszenie przewidziano karę aresztu albo grzywny. Przepis wskazuje zatem zarówno rodzaj czynu, który podlega ukaraniu, jak i zamknięty katalog wymienionych w nim sankcji. Praktyczne znaczenie regulacji polega na objęciu ochroną morza przed unieszkodliwianiem w nim szczególnej grupy odpadów, niezależnie od tego, czy powstały one bezpośrednio w procesie wytwarzania dwutlenku tytanu, czy w wyniku przetwarzania takich odpadów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 21.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 186.Art. 188.