Art. 50. Określenie gatunków i sposobów ochrony grzybów

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) gatunki grzybów:

a) objętych ochroną ścisłą,

b) objętych ochroną częściową,

c) objętych ochroną częściową, które mogą być pozyskiwane, oraz sposoby ich pozyskiwania,

d) wymagających ustalenia stref ochrony ich ostoi lub stanowisk,

2) właściwe dla poszczególnych gatunków lub grup gatunków grzybów zakazy wybrane spośród zakazów, o których mowa w art. 51 ust. 1 i 1a, oraz odstępstwa od zakazów wybrane spośród odstępstw, o których mowa w art. 51 ust. 2,

3) sposoby ochrony gatunków, w tym wielkość stref ochrony

kierując się potrzebą ochrony dziko występujących grzybów, ich siedlisk, ostoi lub stanowisk oraz wymaganiami ekologicznymi, naukowymi i kulturowymi, a także biorąc pod uwagę obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa Unii Europejskiej.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa podstawę wydania rozporządzenia dotyczącego ochrony dziko występujących grzybów. Rozporządzenie wyda minister właściwy do spraw środowiska, działając w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa. Oznacza to, że szczegółowe zasady ochrony poszczególnych gatunków mają zostać ustalone w odrębnym akcie wykonawczym.

Zakres rozporządzenia obejmuje przede wszystkim wskazanie gatunków grzybów objętych ochroną ścisłą albo ochroną częściową. W przypadku ochrony częściowej rozporządzenie określi również, które gatunki mogą być pozyskiwane oraz jakie sposoby ich pozyskiwania są dopuszczalne. W osobnej kategorii znajdą się gatunki wymagające ustanowienia stref ochrony ich ostoi lub stanowisk.

Minister określi także zakazy właściwe dla poszczególnych gatunków lub grup gatunków, wybierając je spośród zakazów wymienionych w art. 51 ust. 1 i 1a. Jednocześnie rozporządzenie może wskazywać odstępstwa od tych zakazów, wybrane spośród odstępstw, o których mowa w art. 51 ust. 2. Zakres ochrony nie będzie więc musiał być jednakowy dla wszystkich grzybów, lecz zostanie dostosowany do cech i potrzeb konkretnych gatunków.

Przepis przewiduje ponadto określenie sposobów ochrony gatunków, w tym wielkości stref ochrony. Przy ustalaniu tych zasad należy uwzględnić potrzebę ochrony grzybów, ich siedlisk, ostoi i stanowisk, a także wymagania ekologiczne, naukowe i kulturowe oraz obowiązujące przepisy prawa Unii Europejskiej. W praktyce przepis wyznacza więc ramy dla zróżnicowanego systemu ochrony, łączącego ochronę gatunkową, ograniczenia pozyskiwania i ochronę konkretnych miejsc występowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 880.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ochrona środowiska

Art. 49.Art. 51.