Art. 49. Określenie gatunków i sposobów ochrony zwierząt

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) gatunki:

a) zwierząt objętych ochroną ścisłą, z wyszczególnieniem gatunków wymagających ochrony czynnej,

b) zwierząt objętych ochroną częściową,

c) zwierząt objętych ochroną częściową, które mogą być pozyskiwane, oraz sposoby ich pozyskiwania,

d) (uchylona)

e) zwierząt wymagających ustalenia stref ochrony ostoi, miejsc rozrodu lub regularnego przebywania,

2) właściwe dla poszczególnych gatunków lub grup gatunków zwierząt zakazy wybrane spośród zakazów, o których mowa w art. 52 ust. 1 i 1a, oraz odstępstwa od zakazów wybrane spośród odstępstw, o których mowa w art. 52 ust. 2,

3) sposoby ochrony gatunków, w tym wielkość stref ochrony

kierując się potrzebą ochrony dziko występujących zwierząt, ich siedlisk, ostoi lub stanowisk oraz wymaganiami ekologicznymi, naukowymi i kulturowymi, a także biorąc pod uwagę obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa Unii Europejskiej.

Komentarz do Art. 49.

Przepis upoważnia ministra właściwego do spraw środowiska, działającego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad ochrony dziko występujących zwierząt.

Rozporządzenie ma wskazywać gatunki objęte ochroną ścisłą, w tym gatunki wymagające ochrony czynnej, a także gatunki objęte ochroną częściową. W odniesieniu do tej drugiej grupy ma również określać, które zwierzęta mogą być pozyskiwane i w jaki sposób. Osobno wskazane zostaną gatunki wymagające ustalenia stref ochrony ostoi, miejsc rozrodu lub regularnego przebywania. Przepis obejmuje także określenie zakazów właściwych dla poszczególnych gatunków lub ich grup, wybieranych spośród zakazów wymienionych w art. 52 ust. 1 i 1a, oraz odstępstw od tych zakazów, wybieranych spośród odstępstw wskazanych w art. 52 ust. 2.

W rozporządzeniu mają zostać określone również sposoby ochrony gatunków, w tym wielkość stref ochrony. Zakres regulacji może więc różnić się w zależności od gatunku lub grupy gatunków, a ochrona może obejmować zarówno zakazy, jak i dopuszczone wyjątki oraz działania ochronne.

Przy wydawaniu rozporządzenia należy kierować się potrzebą ochrony zwierząt, ich siedlisk, ostoi lub stanowisk, a także uwzględniać wymagania ekologiczne, naukowe i kulturowe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa Unii Europejskiej. Praktyczne znaczenie przepisu polega na stworzeniu podstawy do szczegółowego ustalenia, jakie gatunki i w jakim zakresie podlegają ochronie oraz jakie działania wobec nich są dopuszczalne.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 880.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ochrona środowiska

ochrona zwierząt

Art. 48.Art. 50.