Art. 95. Odpowiedzialność za fałszywe dokumenty w głosowaniu

Kto w głosowaniu na zgromadzeniu obligatariuszy posługuje się fałszywym zaświadczeniem, o którym mowa w art. 55 ust. 1a, albo fałszywym świadectwem depozytowym, o którym mowa w art. 55 ust. 2, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Komentarz do Art. 95.

Przepis określa odpowiedzialność za posługiwanie się fałszywymi dokumentami podczas głosowania na zgromadzeniu obligatariuszy. Obejmuje dwa rodzaje dokumentów: fałszywe zaświadczenie, o którym mowa w art. 55 ust. 1a, oraz fałszywe świadectwo depozytowe, o którym mowa w art. 55 ust. 2. Dla zastosowania przepisu istotne jest zarówno głosowanie na zgromadzeniu obligatariuszy, jak i posłużenie się w tym głosowaniu jednym ze wskazanych dokumentów. Przepis nie uzależnia odpowiedzialności od określonego wyniku głosowania ani od tego, czy głos został uwzględniony.

Za takie zachowanie przewidziano trzy możliwe rodzaje sankcji: grzywnę, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności do roku. Są to kary alternatywne, co oznacza, że przepis wskazuje kilka ustawowych możliwości reakcji, bez przesądzania w jego treści, która z nich zostanie zastosowana w konkretnej sprawie. Górna granica kary pozbawienia wolności wynosi rok.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na objęciu sankcją samego posługiwania się fałszywym zaświadczeniem lub świadectwem depozytowym w ramach głosowania. Przepis wiąże więc szczególną ochronę z dokumentami wykorzystywanymi przy udziale w zgromadzeniu obligatariuszy i jasno wskazuje konsekwencje ich fałszywego użycia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 238.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zgromadzenia

Art. 94.Art. 96.