Art. 50. Określanie wysokości bufora ryzyka systemowego

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: ust. 7a. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

7a. Komisja Nadzoru Finansowego, niepóźniej niż przed upływem terminu oceny, o której mowa w ust. 7, dokonuje oceny adekwatności wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, w przypadku gdy dana instytucja została obowiązana do stosowania minimalnego progu kapitałowego, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013.

1. Bufor ryzyka systemowego jest obliczany w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których bufor ryzyka systemowego ma zastosowanie zgodnie z ust. 8, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej lub subskonsolidowanej.

2. Instytucja oblicza bufor ryzyka systemowego według wzoru: w którym poszczególne symbole oznaczają: BSR- bufor ryzyka systemowego, rT- wskaźnik bufora mający zastosowanie do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, ET- łączną kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, i - podzbiór ekspozycji, o którym mowa w ust. 3, ri- wskaźnik bufora mający zastosowanie do kwoty ekspozycji na ryzyko podzbioru ekspozycji i, Ei- kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji w odniesieniu do podzbioru ekspozycji i obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013.

3. Bufor ryzyka systemowego może mieć zastosowanie do:

1) wszystkich ekspozycji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) ekspozycji sektorowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

a) ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach mieszkalnych,

b) ekspozycji wobec osób prawnych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach komercyjnych,

c) ekspozycji wobec osób prawnych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. b,

d) ekspozycji wobec osób fizycznych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. a;

3) wszystkich ekspozycji znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska;

4) ekspozycji sektorowych określonych w pkt 2, znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, wyłącznie w celu umożliwienia uznania wskaźnika bufora ustalonego przez to państwo zgodnie z art. 53;

5) ekspozycji znajdujących się w państwach trzecich;

6) podzbiorów dowolnej kategorii ekspozycji wskazanych w pkt 2.

4. Bufor ryzyka systemowego może być zmieniany o 0,5 punktu procentowego lub wielokrotność 0,5 punktu procentowego, z tym że w przypadku podwyższenia tego bufora o więcej niż 0,5 punktu procentowego określa się harmonogram, zgodnie z którym instytucje powinny osiągnąć podwyższony poziom tego bufora.

5. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego może być zróżnicowany dla różnych podzbiorów instytucji i ekspozycji.

6. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego nałożony na ekspozycje znajdujące się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska jest określany w tej samej wysokości.

7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, co najmniej raz na 2 lata, ocenia adekwatność wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, w tym kategorie instytucji, rodzaje i podzbiory ekspozycji, do których ma on zastosowanie, nałożonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ust. 8, biorąc pod uwagę rekomendację Komitetu w zakresie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1.

8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia:

1) wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego;

2) rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego, oraz państwa, w których one się znajdują;

3) kategorie instytucji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego;

4) dzień, od którego instytucje stosują bufor ryzyka systemowego;

5) harmonogram, o którym mowa w ust. 4.

9. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uwzględnia:

1) rekomendację Komitetu dotyczącą: - wydaną po przeprowadzonej przez Komitet analizie w zakresie wywierania przez bufor ryzyka systemowego nieproporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego przez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej;

a) wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego,

b) rodzajów ekspozycji, do których ma on być stosowany,

c) kategorii instytucji, do których ma on być stosowany

2) opinię, zalecenie lub decyzję, o których mowa w art. 51 ust. 4 i 5;

3) potrzebę zapobiegania ryzyku systemowemu nieobjętemu rozporządzeniem 575/2013, buforem antycyklicznym specyficznym dla instytucji, buforem globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub buforem innej instytucji o znaczeniu systemowym;

4) wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego wydane w porozumieniu z Europejską Radą do spraw Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1093/2010.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa sposób ustalania i stosowania bufora ryzyka systemowego. Bufor oblicza się w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których ma zastosowanie, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej albo subskonsolidowanej. Instytucja stosuje wskazany w przepisie wzór, oparty na łącznej kwocie ekspozycji oraz kwotach ekspozycji należących do określonych podzbiorów. Przepis wyjaśnia także znaczenie poszczególnych symboli użytych we wzorze.

Bufor może obejmować wszystkie ekspozycje w Polsce, wybrane ekspozycje sektorowe, ekspozycje w innych państwach członkowskich i państwach trzecich, a także podzbiory określonych kategorii ekspozycji. Wśród ekspozycji sektorowych wymieniono między innymi ekspozycje detaliczne osób fizycznych zabezpieczone hipoteką na nieruchomościach mieszkalnych, ekspozycje osób prawnych zabezpieczone hipoteką na nieruchomościach komercyjnych oraz inne ekspozycje osób fizycznych i prawnych. Wskaźnik może być różnicowany dla podzbiorów instytucji i ekspozycji, jednak dla ekspozycji w innych państwach członkowskich powinien być określony w tej samej wysokości.

Zmiana bufora następuje o 0,5 punktu procentowego albo jego wielokrotność. Jeżeli podwyższenie przekracza 0,5 punktu procentowego, należy określić harmonogram osiągania podwyższonego poziomu. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może w rozporządzeniu ustalić wskaźnik, zakres ekspozycji i instytucji, państwa objęte buforem, dzień rozpoczęcia jego stosowania oraz harmonogram. Przy wydawaniu rozporządzenia uwzględnia między innymi rekomendację Komitetu, opinię, zalecenie lub decyzję, potrzebę ograniczania ryzyka systemowego oraz wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego. Adekwatność bufora podlega ocenie co najmniej raz na 2 lata.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2536.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49.Art. 51.