Art. 13. Uchylenie przepisów o likwidacji niepodjętych depozytów

Traci moc dekret z dnia 18 września 1954 r. o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy (Dz. U. Nr 41, poz. 184, z 1965 r. Nr 16, poz. 94 oraz z 2004 r. Nr 51, poz. 514).

Komentarz do Art. 13.

Art. 13 ma charakter uchylający. Jego treścią jest utrata mocy obowiązującej przez wskazany w przepisie dekret dotyczący likwidacji „nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy”. Oznacza to, że przepis usuwa ten akt z systemu obowiązujących regulacji, a tym samym kończy jego znaczenie jako podstawy prawnej w zakresie spraw, które obejmował.

Przepis nie przedstawia procedury likwidacji depozytów ani rzeczy, nie określa przesłanek ich uznania za niepodjęte lub nieodebrane i nie wskazuje zasad postępowania z takim majątkiem. Nie zawiera również regulacji dotyczących postępowań rozpoczętych na podstawie uchylanego dekretu. Jego funkcja jest zatem ograniczona do formalnego uchylenia konkretnego aktu prawnego.

Znaczenie praktyczne art. 13 polega na jednoznacznym wskazaniu, że wymieniony dekret nie pozostaje częścią obowiązującego porządku prawnego. Sam przepis nie ustanawia jednak nowych zasad dotyczących depozytów i rzeczy, lecz jedynie usuwa moc obowiązującą wcześniejszej regulacji. Dla ustalenia dalszych zasad postępowania na podstawie tego fragmentu nie można wyprowadzić dodatkowych rozwiązań, ponieważ art. 13 nie zawiera przepisów materialnych ani proceduralnych w tym zakresie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1537.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

likwidacja

Art. 12.Art. 14.