Art. 58. Zażalenie na postanowienia w sprawie kar i kosztów

Na postanowienie odmowne wydane na podstawie art. 56 ust. 3 oraz na postanowienia wydane na podstawie art. 56 ust. 4 i art. 57 służy zażalenie.

Komentarz do Art. 58.

Przepis określa, które postanowienia mogą zostać zaskarżone zażaleniem. Obejmuje on trzy kategorie rozstrzygnięć: postanowienie odmowne wydane na podstawie art. 56 ust. 3, a także postanowienia wydane na podstawie art. 56 ust. 4 oraz art. 57. Oznacza to, że możliwość wniesienia zażalenia jest związana nie z każdym postanowieniem, lecz z rozstrzygnięciami wskazanymi wprost w tym przepisie.

Znaczenie art. 58 polega na ustanowieniu środka zaskarżenia wobec wymienionych rozstrzygnięć. W przypadku art. 56 ust. 3 przepis odnosi się konkretnie do postanowienia o charakterze odmownym. W przypadku art. 56 ust. 4 i art. 57 obejmuje natomiast postanowienia wydane na podstawie tych jednostek redakcyjnych, bez dodatkowego wskazania, że muszą mieć charakter odmowny.

Przepis nie określa w tym miejscu terminu wniesienia zażalenia, organu właściwego do jego rozpoznania ani wymagań formalnych takiego środka. Jego treść ogranicza się do wskazania, że wymienione postanowienia podlegają zaskarżeniu zażaleniem. W praktyce oznacza to, że osoba lub podmiot, którego dotyczy takie rozstrzygnięcie, nie jest pozbawiony możliwości jego zakwestionowania w trybie przewidzianym przez ustawę. zakres tej możliwości wynika wyłącznie z podstawy prawnej, na której wydano dane postanowienie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1961 r. poz. 320.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 57.Art. 59.