Art. 59. Kara pieniężna za nieprzestrzeganie przepisu

1. Izba morska może nałożyć na winnych nieprzestrzegania przepisu art. 28 ust. 2 karę pieniężną w wysokości do 5000 zł.

2. Na postanowienie wydane na podstawie ust. 1 służy zażalenie.

Komentarz do Art. 59.

Przepis określa konsekwencje nieprzestrzegania przepisu art. 28 ust. 2. Izba morska może w takiej sytuacji nałożyć karę pieniężną na osoby uznane za winne naruszenia. Odpowiedzialność przewidziana w tym przepisie dotyczy zatem nie samego faktu nieprzestrzegania regulacji, lecz osób, którym przypisano winę.

Wysokość kary może wynosić do 5000 zł. Sformułowanie „do” wskazuje na górną granicę sankcji, a przepis nie określa wprost jej minimalnej wysokości. Jednocześnie użycie zwrotu „może nałożyć” oznacza, że nałożenie kary jest uprawnieniem izby morskiej, a nie automatycznym skutkiem każdego przypadku naruszenia art. 28 ust. 2.

Rozstrzygnięcie w sprawie kary przyjmuje formę postanowienia wydanego na podstawie ust. 1. Na takie postanowienie przysługuje zażalenie. Przepis zapewnia więc możliwość zakwestionowania rozstrzygnięcia, nie określa jednak w tym miejscu terminu ani szczegółowych zasad wniesienia zażalenia. W praktyce art. 59 łączy funkcję sankcyjną z procesową gwarancją kontroli postanowienia dotyczącego kary.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1961 r. poz. 320.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 58.Art. 60.