Art. 32. Ograniczenia stwierdzenia nieważności i skutki wad decyzji
1. Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął roboty budowlane. Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
2. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia robót budowlanych może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
2a. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.
3. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej albo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej w wykonaniu tej decyzji może nastąpić wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.
Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 820.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.