Art. 4. Uprawnienia religijne osób w służbie, zakładach i ośrodkach

1. Prawo określone w art. 2 pkt 2 oraz prawo do posiadania i korzystania z przedmiotów potrzebnych do uprawiania kultu i praktyk religijnych przysługują również osobom:

1) pełniącym służbę wojskową lub zasadniczą służbę w obronie cywilnej;

2) przebywającym w zakładach służby zdrowia i opieki społecznej oraz dzieciom i młodzieży na krajowych koloniach i obozach organizowanych przez instytucje państwowe;

3) przebywającym w zakładach karnych, zakładach poprawczych, okręgowych ośrodkach wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, aresztach śledczych oraz schroniskach dla nieletnich.

2. Sposób realizacji uprawnień określonych w ust. 1 regulują odrębne ustawy oraz przepisy wydane na ich podstawie.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa, że prawo wskazane w art. 2 pkt 2, a także prawo do posiadania i korzystania z przedmiotów potrzebnych do uprawiania kultu i praktyk religijnych, przysługuje również osobom znajdującym się w określonych sytuacjach związanych ze służbą, pobytem w instytucjach publicznych albo ograniczeniem wolności. Regulacja obejmuje trzy grupy osób:

osoby pełniące służbę wojskową lub zasadniczą służbę w obronie cywilnej,
osoby przebywające w zakładach służby zdrowia i opieki społecznej, a także dzieci i młodzież uczestniczące w krajowych koloniach i obozach organizowanych przez instytucje państwowe,
osoby przebywające w zakładach karnych, zakładach poprawczych, okręgowych ośrodkach wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, aresztach śledczych oraz schroniskach dla nieletnich.

Znaczenie przepisu polega na potwierdzeniu, że pobyt w jednej z wymienionych placówek, pełnienie służby lub udział w określonych formach zorganizowanego wypoczynku nie wyłącza uprawnień wskazanych w ust. 1. Ochrona obejmuje zarówno samo prawo określone w art. 2 pkt 2, jak i możliwość posiadania oraz korzystania z przedmiotów potrzebnych do kultu i praktyk religijnych. Przepis nie opisuje szczegółowo organizacji wykonywania tych uprawnień. Zgodnie z ust. 2 sposób ich realizacji regulują odrębne ustawy oraz przepisy wydane na ich podstawie. To te regulacje określają więc praktyczne zasady korzystania z uprawnień w poszczególnych środowiskach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 155.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.