Art. 186. Likwidacja subfunduszu standaryzowanego funduszu wierzytelności

1. Standaryzowany fundusz wierzytelności ma obowiązek dokonać likwidacji subfunduszu w przypadku, gdy:

1) wszystkie wierzytelności wchodzące w skład nabytych przez niego pul wierzytelności zostały zaspokojone;

2) fundusz otrzymał od inicjatorów przeniesienia ryzyka z wierzytelności wszystkie świadczenia należne mu z tytułu określonych pul wierzytelności.

2. Standaryzowany fundusz wierzytelności może dokonać likwidacji subfunduszu w przypadku, gdy: - pod warunkiem że likwidacja subfunduszu nie naruszy praw uczestników standaryzowanego funduszu wierzytelności określonych w statucie funduszu.

1) większość wierzytelności została zaspokojona, a przewidywane koszty uzyskania zaspokojenia roszczeń wynikających z pozostałych wierzytelności przewyższałyby wartość należnych funduszowi świadczeń,

2) fundusz otrzymał od inicjatora przeniesienia ryzyka z wierzytelności większość należnych mu świadczeń, a koszty funkcjonowania subfunduszu do przewidywanego momentu uzyskania pozostałych należnych funduszowi świadczeń przewyższałyby wartość tych świadczeń;

3) co do wierzytelności, które nie zostały zaspokojone, istnieje orzeczenie wydane przez właściwy organ stwierdzające brak możliwości zaspokojenia się z wierzytelności, które nie zostały zaspokojone

Komentarz do Art. 186.

Przepis określa, kiedy standaryzowany fundusz wierzytelności ma obowiązek, a kiedy może dokonać likwidacji subfunduszu. Rozróżnienie tych dwóch sytuacji zależy od stopnia zaspokojenia wierzytelności oraz od tego, czy fundusz otrzymał świadczenia należne mu w związku z określonymi pulami wierzytelności.

Likwidacja obowiązkowa następuje w dwóch przypadkach. Po pierwsze, gdy wszystkie wierzytelności wchodzące w skład nabytych pul wierzytelności zostały zaspokojone. Po drugie, gdy fundusz otrzymał od inicjatorów przeniesienia ryzyka z wierzytelności wszystkie świadczenia należne mu z tytułu określonych pul wierzytelności. Wystąpienie jednej z tych przesłanek oznacza obowiązek dokonania likwidacji subfunduszu.

Likwidacja fakultatywna jest dopuszczalna, jeżeli nie naruszy praw uczestników określonych w statucie funduszu. Może nastąpić, gdy większość wierzytelności została zaspokojona, a przewidywane koszty uzyskania zaspokojenia pozostałych roszczeń byłyby wyższe niż wartość należnych funduszowi świadczeń. Drugą podstawą jest otrzymanie większości należnych świadczeń od inicjatora przeniesienia ryzyka z wierzytelności, przy jednoczesnym przewidywaniu, że koszty dalszego funkcjonowania subfunduszu przewyższą wartość pozostałych świadczeń. Trzecia przesłanka dotyczy sytuacji, w której właściwy organ stwierdził brak możliwości zaspokojenia niezaspokojonych wierzytelności.

Regulacja pozwala więc zakończyć likwidację subfunduszu zarówno po pełnym rozliczeniu wierzytelności i świadczeń, jak i wcześniej, gdy dalsze dochodzenie należności byłoby nieuzasadnione ekonomicznie albo uznane za niemożliwe. W tym drugim przypadku granicą pozostają prawa uczestników wynikające ze statutu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1034.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 185.Art. 187.