Art. 19. Wysokość i ustalanie kwoty bazowej

Kwota bazowa wynosi 100 % przeciętnego wynagrodzenia pomniejszonego o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia społeczne, określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, w poprzednim roku kalendarzowym.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa sposób ustalenia kwoty bazowej. Jej wysokość odpowiada 100% przeciętnego wynagrodzenia, ale nie jest to wartość wynagrodzenia w pełnej wysokości. Podstawę stanowi przeciętne wynagrodzenie pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne potrącone od ubezpieczonych, zgodnie z przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych.

W praktyce przepis wprowadza dwuetapowy sposób obliczenia tej kwoty:

najpierw ustala się przeciętne wynagrodzenie z poprzedniego roku kalendarzowego,
następnie odejmuje się od niego potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia społeczne.

Tak ustalona wartość jest następnie przyjmowana w wysokości 100%, czyli bez dodatkowego zwiększenia lub zmniejszenia wynikającego z samego przepisu. Istotne jest także wskazanie okresu, z którego pochodzi przeciętne wynagrodzenie. Chodzi o poprzedni rok kalendarzowy, a więc przepis wiąże ustalenie kwoty bazowej z danymi dotyczącymi zakończonego roku.

Regulacja wskazuje również, jakie składki podlegają uwzględnieniu przy pomniejszeniu. Są to składki na ubezpieczenia społeczne potrącone od ubezpieczonych, określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych. Oznacza to, że kwota bazowa nie jest obliczana na podstawie dowolnych potrąceń, lecz według kategorii składek wskazanej w przepisie. Art. 19 ustanawia zatem konkretną regułę rachunkową, która pozwala ustalić kwotę bazową na podstawie przeciętnego wynagrodzenia oraz potrąconych składek.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

składki

wynagrodzenia

ubezpieczenia społeczne

Art. 18.Art. 19a.