Art. 19a. Coroczne ustalanie i okres obowiązywania kwoty bazowej

Kwota bazowa jest ustalana corocznie na podstawie art. 19 i obowiązuje od dnia 1 marca każdego roku kalendarzowego do końca lutego następnego roku kalendarzowego.

Komentarz do Art. 19a.

Przepis określa sposób ustalania oraz okres obowiązywania kwoty bazowej. Zgodnie z nim kwota bazowa jest ustalana corocznie, a podstawą jej ustalenia jest art. 19. Oznacza to, że dla każdego roku kalendarzowego przewidziano odrębne ustalenie tej kwoty, bez wskazania w tym przepisie jej konkretnej wysokości ani szczegółowego sposobu wyliczenia. Te kwestie należy wiązać z regulacją, do której przepis odsyła, czyli z art. 19.

Jednocześnie przepis precyzyjnie wskazuje ramy czasowe obowiązywania kwoty bazowej. Rozpoczyna się ono 1 marca każdego roku kalendarzowego i trwa do końca lutego następnego roku kalendarzowego. Okres ten nie pokrywa się więc z rokiem kalendarzowym, który trwa od stycznia do grudnia. Każda kwota bazowa obowiązuje przez jeden, określony przedział czasu, od marca jednego roku do końca lutego kolejnego roku.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na uporządkowaniu następstwa kwot bazowych w czasie. Przy ustalaniu, która kwota bazowa obowiązuje, istotne jest nie tylko to, do którego roku się odnosi, lecz także data, od której rozpoczyna się jej obowiązywanie. Przepis łączy zatem coroczne ustalanie kwoty bazowej z jednolitym terminem wejścia jej zastosowania, przypadającym na 1 marca. Na podstawie samego art. 19a nie można natomiast określić wysokości kwoty bazowej ani innych zasad jej obliczania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 19.Art. 20.