Rozdział 3. Odpowiedzialność cywilna za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny
Rozdział 3
Odpowiedzialność cywilna za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny
1. Operator oraz podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, ponoszą odpowiedzialność cywilną za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny.
2. Jeżeli działalność kosmiczna jest wykonywana przez operatora we współpracy z podmiotem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, odpowiedzialność cywilna operatora i tego podmiotu jest solidarna, w zakresie, w jakim szkoda dotyczy działalności kosmicznej objętej tą współpracą.
3. Odpowiedzialność cywilna podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, wykonującego czynności związane z wykonywaniem działalności kosmicznej we współpracy z operatorem, jest ograniczona do szkód wyrządzonych z winy umyślnej lub w wyniku rażącego niedbalstwa. W przypadku gdy podmiot inny niż podmiot, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, nie ponosi odpowiedzialności zgodnie ze zdaniem pierwszym, do odpowiedzialności za szkodę stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 lub 2.
1. Za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny na powierzchni Ziemi lub za szkody wyrządzone statkowi powietrznemu podczas lotu, operator oraz podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, ponoszą odpowiedzialność cywilną niezależnie od winy, także wówczas, gdy szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej.
2. Odpowiedzialności cywilnej za szkody, o których mowa w ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć.
3. Za szkody poniesione przez osobę fizyczną wykonującą czynności związane z wykonywaniem działalności kosmicznej operator ponosi odpowiedzialność cywilną na zasadach ogólnych.
Art. 29. Odpowiedzialność na zasadach ogólnych
Za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny w miejscu innym niż na powierzchni Ziemi lub za szkody inne niż wyrządzone statkowi powietrznemu podczas lotu operator ponosi odpowiedzialność cywilną na zasadach ogólnych.
1. W przypadku gdy Rzeczpospolita Polska naprawiła szkodę wyrządzoną przez obiekt kosmiczny, Skarb Państwa ma zwrotne roszczenie do operatora, do wysokości sumy gwarancyjnej ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu umowy, o której mowa w art. 31, w zakresie, w jakim to roszczenie Skarbu Państwa nie zostało zaspokojone bezpośrednio przez zakład ubezpieczeń.
2. Skarb Państwa ma zwrotne roszczenie w pełnej wysokości, w przypadku gdy szkoda:
1) wynika z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa operatora;
2) została wyrządzona przez obiekt kosmiczny wyniesiony w przestrzeń kosmiczną przez podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia.
3. Osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, mogą żądać od Skarbu Państwa odszkodowania za szkody wyrządzone im przez obiekt kosmiczny innego państwa wynoszącego w zakresie, w jakim Rzeczpospolita Polska uzyskała odszkodowanie za te szkody od państwa wynoszącego.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 32 ust. 2, Skarbowi Państwa nie przysługuje zwrotne roszczenie, o którym mowa w ust. 1 lub 2.
5. W przypadku konieczności zapłaty przez Rzeczpospolitą Polską odszkodowania na podstawie rokowań dyplomatycznych, o których mowa w art. IX Konwencji o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne, sporządzonej w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia 29 marca 1972 r., albo decyzji, o której mowa w art. XIX tej Konwencji, w związku ze szkodą, koszty związane z zapłatą odszkodowania pokrywa minister właściwy do spraw gospodarki ze środków budżetu państwa.
Pełna treść aktu: o działalności kosmicznej.