Art. 30. Roszczenia odszkodowawcze Skarbu Państwa

1. W przypadku gdy Rzeczpospolita Polska naprawiła szkodę wyrządzoną przez obiekt kosmiczny, Skarb Państwa ma zwrotne roszczenie do operatora, do wysokości sumy gwarancyjnej ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu umowy, o której mowa w art. 31, w zakresie, w jakim to roszczenie Skarbu Państwa nie zostało zaspokojone bezpośrednio przez zakład ubezpieczeń.

2. Skarb Państwa ma zwrotne roszczenie w pełnej wysokości, w przypadku gdy szkoda:

1) wynika z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa operatora;

2) została wyrządzona przez obiekt kosmiczny wyniesiony w przestrzeń kosmiczną przez podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia.

3. Osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, mogą żądać od Skarbu Państwa odszkodowania za szkody wyrządzone im przez obiekt kosmiczny innego państwa wynoszącego w zakresie, w jakim Rzeczpospolita Polska uzyskała odszkodowanie za te szkody od państwa wynoszącego.

4. W przypadku, o którym mowa w art. 32 ust. 2, Skarbowi Państwa nie przysługuje zwrotne roszczenie, o którym mowa w ust. 1 lub 2.

5. W przypadku konieczności zapłaty przez Rzeczpospolitą Polską odszkodowania na podstawie rokowań dyplomatycznych, o których mowa w art. IX Konwencji o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne, sporządzonej w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia 29 marca 1972 r., albo decyzji, o której mowa w art. XIX tej Konwencji, w związku ze szkodą, koszty związane z zapłatą odszkodowania pokrywa minister właściwy do spraw gospodarki ze środków budżetu państwa.

Komentarz do Art. 30.

Przepis określa zasady rozliczania szkód wyrządzonych przez obiekty kosmiczne, gdy odszkodowanie wypłaca albo otrzymuje Rzeczpospolita Polska. Jego podstawowym mechanizmem jest roszczenie zwrotne Skarbu Państwa wobec operatora. Jeżeli państwo naprawiło szkodę, może żądać od operatora zwrotu do wysokości sumy gwarancyjnej ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wynikającego z umowy, o której mowa w art. 31. Roszczenie obejmuje tylko tę część, która nie została pokryta bezpośrednio przez zakład ubezpieczeń.

W dwóch przypadkach roszczenie Skarbu Państwa przysługuje w pełnej wysokości. Dotyczy to szkody spowodowanej winą umyślną lub rażącym niedbalstwem operatora, a także szkody wyrządzonej przez obiekt wyniesiony w przestrzeń kosmiczną przez podmiot wykonujący działalność kosmiczną bez wymaganego zezwolenia. Jednocześnie ust. 4 wyłącza roszczenie zwrotne, o którym mowa w ust. 1 lub 2, w przypadku wskazanym w art. 32 ust. 2.

Przepis reguluje również sytuację osób fizycznych, osób prawnych i określonych jednostek organizacyjnych, które poniosły szkodę wyrządzoną przez obiekt kosmiczny innego państwa wynoszącego. Mogą one żądać od Skarbu Państwa odszkodowania tylko w zakresie, w jakim Polska uzyskała odszkodowanie od tego państwa.

Jeżeli Polska musi zapłacić odszkodowanie w związku ze szkodą na podstawie rokowań dyplomatycznych albo decyzji przewidzianej w Konwencji o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne, koszty tej zapłaty pokrywa minister właściwy do spraw gospodarki ze środków budżetu państwa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 465.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 29.Art. 31.