Art. 28. Kara za nieudzielenie informacji Państwowej Inspekcji Pracy

Kto, będąc pracodawcą delegującym pracownika z terytorium RP lub przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców lub osobą działającą w imieniu tego pracodawcy lub przedsiębiorcy, nie udziela informacji na żądanie Państwowej Inspekcji Pracy, zgodnie z art. 12 ust. 4, podlega karze grzywny od 1000 do 30 000 zł.

Komentarz do Art. 28.

Przepis określa sankcję za nieudzielenie informacji Państwowej Inspekcji Pracy na jej żądanie, jeżeli żądanie to zostało skierowane zgodnie z art. 12 ust. 4. Regulacja dotyczy sytuacji związanych z pracodawcą delegującym pracownika z terytorium RP oraz z przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Odpowiedzialność może ponosić sam pracodawca delegujący pracownika, przedsiębiorca albo osoba działająca w imieniu jednego z tych podmiotów. Przepis obejmuje więc zarówno podmioty, na których bezpośrednio spoczywa obowiązek przekazania informacji, jak i osoby występujące w ich imieniu. Warunkiem zastosowania sankcji jest brak udzielenia informacji, o które wystąpiła Państwowa Inspekcja Pracy, przy czym przepis odsyła w zakresie podstawy żądania do art. 12 ust. 4.

Za takie naruszenie grozi kara grzywny od 1000 do 30 000 zł. Oznacza to, że wysokość grzywny może mieścić się w szerokim przedziale, zależnie od okoliczności sprawy, jednak przepis wyznacza zarówno jej minimalny, jak i maksymalny poziom. Znaczenie praktyczne regulacji polega na zabezpieczeniu wykonywania uprawnień informacyjnych Państwowej Inspekcji Pracy. Brak wymaganej informacji nie jest traktowany wyłącznie jako uchybienie organizacyjne, lecz może prowadzić do odpowiedzialności zagrożonej karą pieniężną.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 868.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

prawo pracy

pracownicy

Art. 27.Art. 28a.