Art. 229f. Umorzenie i nabywanie własnych obligacji

1. Z chwilą wykupu obligacje podlegają umorzeniu.

2. Podmiot zarządzający aktywami może nabywać własne obligacje jedynie w celu ich umorzenia.

Komentarz do Art. 229f.

Przepis określa skutki wykupu obligacji oraz ograniczenie dotyczące ich nabywania przez podmiot zarządzający aktywami. Jego podstawowa reguła jest jednoznaczna: z chwilą wykupu obligacje podlegają umorzeniu. Oznacza to, że wykup i umorzenie są powiązane czasowo, a skutek w postaci umorzenia następuje w momencie wykupu. Przepis nie uzależnia tego skutku od dodatkowych przesłanek ani nie wskazuje na konieczność podejmowania innych działań.

Druga regulacja dotyczy podmiotu zarządzającego aktywami. Może on nabywać własne obligacje, ale wyłącznie w celu ich umorzenia. Ograniczenie obejmuje więc zarówno podmiot uprawniony do nabycia, jak i cel takiej czynności. Samo nabycie własnych obligacji nie jest ujęte jako działanie dopuszczalne w każdym przypadku, lecz tylko wtedy, gdy ma prowadzić do ich umorzenia.

W praktyce przepis wyznacza dwa uzupełniające się zasady. Po pierwsze, wykup obligacji powoduje ich umorzenie z chwilą dokonania wykupu. Po drugie, podmiot zarządzający aktywami nie może nabywać własnych obligacji dla innego celu niż ich umorzenie. Regulacja wiąże zatem czynność wykupu określony skutek oraz ogranicza możliwość nabywania własnych obligacji przez wskazany podmiot do ściśle określonego przeznaczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 996.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 229e.Art. 229g.