Art. 229e. Tryby emisji obligacji

Emisja obligacji może być dokonywana w trybie:

1) oferty publicznej, o której mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia nr 2017/1129;

2) proponowania nabycia obligacji w inny sposób niż określony w pkt 1.

Komentarz do Art. 229e.

Przepis określa dwa tryby, w jakich może być dokonywana emisja obligacji. Wskazuje tym samym podstawowe sposoby przeprowadzenia emisji, rozróżniając ofertę publiczną oraz proponowanie nabycia obligacji w inny sposób.

Pierwszym trybem jest oferta publiczna, o której mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia nr 2017/1129. Przepis nie opisuje samodzielnie tego pojęcia, lecz odsyła do wskazanego przepisu rozporządzenia. Oznacza to, że przy ustalaniu, czy dana czynność mieści się w tym trybie, znaczenie ma sposób rozumienia „oferty publicznej” przyjęty w przepisie, do którego następuje odesłanie.

Drugim trybem jest proponowanie nabycia obligacji w inny sposób niż określony w pkt 1. Jest to rozwiązanie ujęte jako odrębna kategoria, obejmująca propozycje nabycia, które nie są dokonywane w trybie oferty publicznej wskazanej w pkt 1. Przepis nie wymienia dalszych podziałów ani szczegółowych warunków tego sposobu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na uporządkowaniu dopuszczalnych form emisji obligacji. Przy kwalifikowaniu konkretnej emisji należy ustalić, czy ma ona charakter oferty publicznej w rozumieniu odesłania z pkt 1, czy też należy do drugiego trybu, obejmującego proponowanie nabycia w inny sposób. Art. 229e nie określa natomiast dalszych wymogów proceduralnych, skutków wyboru danego trybu ani zasad prowadzenia emisji. Aby je ustalić, konieczne byłyby inne przepisy, których ten artykuł nie zawiera.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 996.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 229d.Art. 229f.