Art. 229g. Przesunięcie terminu wykonania czynności na dzień roboczy

Jeżeli dzień, w którym na podstawie warunków emisji powstaje obowiązek wykonania czynności, przypada na dzień ustawowo wolny od pracy albo sobotę, termin wykonania tej czynności upływa w pierwszym dniu roboczym po tym dniu.

Komentarz do Art. 229g.

Przepis określa sposób ustalenia końcowego terminu wykonania czynności, jeżeli dzień wskazany w warunkach emisji przypada na dzień ustawowo wolny od pracy albo na sobotę. Punktem wyjścia jest dzień, w którym, zgodnie z warunkami emisji, powstaje obowiązek wykonania określonej czynności. Jeżeli ten dzień ma charakter wolny od pracy albo jest sobotą, termin nie upływa w tym dniu. Zostaje on przesunięty na pierwszy dzień roboczy następujący po takim dniu.

Reguła obejmuje dwie sytuacje wskazane w przepisie. Pierwszą jest przypadający w danym dniu dzień ustawowo wolny od pracy, drugą, niezależną od pierwszej, jest sobota. Dla zastosowania przepisu wystarczy wystąpienie jednej z tych okoliczności. Jeżeli dzień powstania obowiązku nie jest ani dniem ustawowo wolnym od pracy, ani sobotą, przedstawione przesunięcie terminu nie znajduje zastosowania.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ujednoliceniu sposobu obliczania terminu wykonania czynności związanej z warunkami emisji. W razie kolizji wyznaczonego dnia z dniem wolnym od pracy lub sobotą czynność ma zostać wykonana do pierwszego dnia roboczego po tym dniu, ponieważ wtedy upływa termin. Przepis nie wskazuje rodzaju czynności ani nie modyfikuje warunków emisji w innym zakresie, lecz reguluje wyłącznie moment upływu terminu w opisanej sytuacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 996.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 229f.Art. 230.