Art. 51. Koordynator przy braku podmiotu wiodącego

Jeżeli w konglomeracie finansowym nie ma podmiotu wiodącego, w rozumieniu art. 4 ust. 5 i 6, oraz jeżeli na podstawie art. 47, 49 i 50 nie można ustalić koordynatora, koordynatorem jest krajowy organ nadzoru, jeżeli sprawuje nadzór nad podmiotem regulowanym o największej sumie bilansowej w najistotniejszym sektorze finansowym.

Komentarz do Art. 51.

Przepis określa sposób wyznaczenia koordynatora w konglomeracie finansowym w sytuacji, gdy nie można wskazać go na podstawie wcześniejszych kryteriów. Znajduje zastosowanie tylko wtedy, gdy łącznie spełnione są dwa warunki. Po pierwsze, w konglomeracie nie ma podmiotu wiodącego w rozumieniu art. 4 ust. 5 i 6. Po drugie, koordynatora nie można ustalić na podstawie art. 47, art. 49 i art. 50.

Jeżeli oba te warunki wystąpią, funkcję koordynatora obejmuje krajowy organ nadzoru, ale tylko pod dodatkową przesłanką. Musi on sprawować nadzór nad podmiotem regulowanym, który ma największą sumę bilansową w najistotniejszym sektorze finansowym. Oznacza to, że przepis nie wskazuje krajowego organu nadzoru automatycznie w każdym przypadku braku podmiotu wiodącego. Konieczne jest także sprawdzenie, czy wcześniejsze zasady wyznaczenia koordynatora nie pozwalają ustalić właściwego podmiotu oraz czy dany organ nadzoruje podmiot spełniający kryterium największej sumy bilansowej.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustanowieniu rozwiązania zastępczego. W razie braku podmiotu wiodącego i niemożności ustalenia koordynatora według art. 47, 49 i 50, funkcja ta przypada krajowemu organowi nadzoru spełniającemu wskazane kryterium. Suma bilansowa podmiotu regulowanego oraz jego przynależność do najistotniejszego sektora finansowego stają się wtedy elementami rozstrzygającymi o wyznaczeniu koordynatora.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 719.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 50.Art. 52.