Art. 50. Koordynator przy zagranicznym podmiocie wiodącym

Jeżeli podmiotem wiodącym jest dominujący podmiot nieregulowany, mający siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, i wszystkie podmioty regulowane będące podmiotami zależnymi od tego podmiotu wiodącego mają siedziby poza tym państwem członkowskim, koordynatorem jest krajowy organ nadzoru, jeżeli sprawuje nadzór nad podmiotem regulowanym o największej sumie bilansowej w najistotniejszym sektorze finansowym, wchodzącym w skład konglomeratu finansowego.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa, który organ pełni funkcję koordynatora w szczególnej strukturze konglomeratu finansowego, gdy podmiotem wiodącym jest dominujący podmiot nieregulowany z siedzibą poza Rzecząpospolitą Polską, w innym państwie członkowskim. Zastosowanie tej regulacji wymaga łącznego spełnienia kilku przesłanek.

Po pierwsze, podmiot wiodący musi mieć status „dominującego podmiotu nieregulowanego”. Po drugie, jego siedziba musi znajdować się w innym państwie członkowskim niż Rzeczpospolita Polska. Po trzecie, wszystkie podmioty regulowane, które są podmiotami zależnymi od podmiotu wiodącego, muszą mieć siedziby poza tym państwem członkowskim. Przepis nie wskazuje więc koordynatora wyłącznie na podstawie siedziby podmiotu wiodącego, lecz uzależnia to także od rozmieszczenia siedzib wszystkich jego regulowanych podmiotów zależnych.

W takiej sytuacji koordynatorem zostaje krajowy organ nadzoru, ale tylko wtedy, gdy sprawuje nadzór nad podmiotem regulowanym o największej sumie bilansowej w najistotniejszym sektorze finansowym wchodzącym w skład konglomeratu finansowego. Znaczenie praktyczne ma zatem porównanie sektorów tworzących konglomerat oraz sum bilansowych podmiotów regulowanych. Funkcję koordynatora powierzono organowi, który nadzoruje podmiot o największej sumie bilansowej w sektorze uznanym za najistotniejszy. Przepis wyznacza w ten sposób kryterium rozstrzygające o właściwości organu nadzoru w opisanym układzie podmiotów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 719.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49.Art. 51.