Art. 40. Zakaz tortur i kar cielesnych

Nikt nie może być poddany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu. Zakazuje się stosowania kar cielesnych.

Komentarz do Art. 40.

Przepis ustanawia bezwzględny zakaz stosowania tortur. Oznacza to, że nikogo nie wolno poddawać takim działaniom. Zakaz odnosi się do każdej osoby, ponieważ przepis posługuje się określeniem „nikt”. Treść przepisu nie przewiduje żadnych wyjątków od tego zakazu. Ochroną objęte jest również traktowanie człowieka. Niedopuszczalne jest traktowanie okrutne, nieludzkie lub poniżające. Są to trzy wskazane w przepisie formy postępowania, których nie wolno stosować. Zakaz obejmuje także karanie w taki sposób, aby miało ono okrutny, nieludzki lub poniżający charakter. Przepis osobno zakazuje kar cielesnych. Oznacza to, że kara polegająca na użyciu wobec człowieka przemocy fizycznej jest zakazana jako kara cielesna. W rezultacie przepis chroni człowieka zarówno przed torturami, jak i przed określonymi sposobami traktowania oraz karania. Zakaz obejmuje także samodzielnie wskazane kary cielesne, niezależnie od tego, czy ich zastosowanie miałoby jednocześnie charakter okrutny, nieludzki lub poniżający.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

tortury

traktowanie

kara

kara cielesna

Art. 39.Art. 41.