Art. 34. Obywatelstwo polskie

1. Obywatelstwo polskie nabywa się przez urodzenie z rodziców będących obywatelami polskimi. Inne przypadki nabycia obywatelstwa polskiego określa ustawa.

2. Obywatel polski nie może utracić obywatelstwa polskiego, chyba że sam się go zrzeknie.

Komentarz do Art. 34.

Podstawowym sposobem nabycia obywatelstwa polskiego jest urodzenie z rodziców, którzy są obywatelami polskimi. Oznacza to, że obywatelstwo wiąże się z obywatelstwem rodziców w chwili urodzenia. Przepis wskazuje tę zasadę jako podstawową, ale nie opisuje wszystkich możliwych sytuacji dotyczących nabycia obywatelstwa. Ustawa może określać inne przypadki nabycia obywatelstwa polskiego. Konstytucja nie wymienia tych przypadków ani nie określa szczegółowej procedury. Odsyła w tym zakresie do ustawy, która może uregulować pozostałe sposoby uzyskania obywatelstwa. Przepis ustanawia także ochronę przed utratą obywatelstwa polskiego. Obywatel polski nie może utracić go wbrew swojej woli. Jedynym wskazanym wyjątkiem jest zrzeczenie się obywatelstwa przez samego obywatela. Oznacza to, że utrata obywatelstwa może nastąpić tylko wtedy, gdy obywatel sam podejmie decyzję o jego zrzeczeniu się. Sam przepis nie opisuje jednak wymagań ani trybu dokonania takiego zrzeczenia, pozostawiając szczegółowe regulacje ustawie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

obywatelstwo polskieobywatel polski

urodzenie

rodzic

zrzeczenie obywatelstwa

Art. 33.Art. 35.