Art. 157. kw Nieopuszczenie wbrew żądaniu cudzego terenu

§ 1. Kto wbrew żądaniu osoby uprawnionej nie opuszcza lasu, pola, ogrodu, pastwiska, łąki lub grobli, podlega karze grzywny do 500 złotych lub karze nagany.

§ 2. Ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.

Komentarz do Art. 157. kw

Art. 157 Kodeksu wykroczeń dotyczy sytuacji, w której osoba nieuprawniona przebywa na określonym terenie (las, pole, ogród, pastwisko, łąka lub grobla) i mimo żądania osoby uprawnionej do zarządzania tym terenem, nie opuszcza go. Przepis ten ma na celu ochronę prawa własności oraz poszanowanie prywatności i integralności terenów prywatnych lub zarządzanych przez określone podmioty.

Elementy wykroczenia

Przebywanie na określonym terenie:
- Przepis wymienia konkretne rodzaje terenów: las, pole, ogród, pastwisko, łąka lub grobla. Każdy z tych terenów może być własnością prywatną lub zarządzany przez określone podmioty (np. instytucje państwowe, samorządowe).
Brak uprawnienia do przebywania:
- Osoba przebywająca na terenie musi być nieuprawniona, co oznacza, że nie posiada zgody właściciela lub zarządcy terenu na przebywanie tam.
Żądanie opuszczenia terenu:
- Kluczowym elementem jest żądanie osoby uprawnionej do zarządzania terenem, aby osoba nieuprawniona opuściła teren. Żądanie to musi być wyraźne i zrozumiałe.
Nieopuszczenie terenu mimo żądania:
- Wykroczenie następuje w momencie, gdy osoba nieuprawniona, mimo wyraźnego żądania, nie opuszcza terenu.

Sankcje

Grzywna do 500 złotych:
- Przepis przewiduje możliwość nałożenia grzywny do 500 złotych. Wysokość grzywny zależy od okoliczności sprawy, w tym od stopnia zawinienia oraz skutków wykroczenia.
Kara nagany:
- Alternatywnie, sąd może orzec karę nagany, która jest mniej dotkliwą sankcją, ale stanowi formalne potępienie zachowania sprawcy.

Cel regulacji

Celem art. 157 Kodeksu wykroczeń jest ochrona prawa własności oraz zapewnienie poszanowania dla prywatnych i zarządzanych terenów. Przepis ten ma zapobiegać sytuacjom, w których osoby nieuprawnione naruszają prywatność właścicieli lub zarządców terenów, a także mogą powodować szkody na tych terenach (np. zniszczenie upraw, zaśmiecanie, zakłócanie spokoju).

Praktyczne zastosowanie

W praktyce, art. 157 Kodeksu wykroczeń może być stosowany w różnych sytuacjach, np.:

Osoba wchodzi na prywatne pole uprawne i mimo żądania rolnika nie opuszcza go.
Turysta rozbija namiot w prywatnym ogrodzie i nie reaguje na prośby właściciela o opuszczenie terenu.
Osoba spacerująca po prywatnym lesie nie opuszcza go mimo żądania leśniczego.

Podsumowanie

Art. 157 Kodeksu wykroczeń jest istotnym narzędziem prawnym służącym ochronie prawa własności oraz poszanowaniu prywatnych i zarządzanych terenów. Przepis ten umożliwia właścicielom i zarządcom terenów skuteczne egzekwowanie swoich praw i zapewnia sankcje dla osób, które nie respektują ich żądań.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 734.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

żądanie osoby

las

pole

ogród

pastwisk

grobla

złoty

Art. 156. kw Art. 158. kw