Art. 186². k.p. Praca w trakcie urlopu wychowawczego

§ 1. W czasie urlopu wychowawczego pracownik ma prawo podjąć pracę zarobkową u dotychczasowego lub innego pracodawcy albo inną działalność, a także naukę lub szkolenie, jeżeli nie wyłącza to możliwości sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.

§ 2. W razie ustalenia, że pracownik trwale zaprzestał sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, pracodawca wzywa pracownika do stawienia się do pracy w terminie przez siebie wskazanym, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia powzięcia takiej wiadomości i nie wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia wezwania.

Komentarz do Art. 186². kp

Art. 186² Kodeksu pracy reguluje kwestie związane z możliwością podejmowania przez pracownika różnych form aktywności zawodowej i edukacyjnej w trakcie urlopu wychowawczego, pod warunkiem że nie koliduje to z jego podstawowym obowiązkiem, jakim jest sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem. Przepis ten ma na celu umożliwienie pracownikom elastycznego łączenia obowiązków rodzicielskich z aktywnością zawodową lub edukacyjną, co jest istotne z punktu widzenia zarówno pracownika, jak i pracodawcy.

Kluczowe aspekty przepisu:

Prawo do podejmowania pracy zarobkowej:
- Pracownik na urlopie wychowawczym może podjąć pracę zarobkową zarówno u dotychczasowego pracodawcy, jak i u innego pracodawcy. Może również prowadzić inną działalność zarobkową.
- Warunkiem jest, aby taka aktywność nie wyłączała możliwości sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. Oznacza to, że pracownik musi być w stanie pogodzić obowiązki zawodowe z opieką nad dzieckiem.
Prawo do nauki i szkoleń:
- Pracownik może również podjąć naukę lub szkolenie w trakcie urlopu wychowawczego, pod warunkiem że nie uniemożliwia to sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.
- Jest to korzystne rozwiązanie, które pozwala pracownikom na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i rozwój osobisty, co może być korzystne również dla pracodawcy po powrocie pracownika do pracy.
Obowiązek powrotu do pracy w razie zaprzestania opieki nad dzieckiem:
- Jeśli pracodawca ustali, że pracownik trwale zaprzestał sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, ma prawo wezwać pracownika do powrotu do pracy.
- Pracodawca musi wskazać termin powrotu, który nie może być późniejszy niż 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o zaprzestaniu opieki i nie wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia wezwania.

Praktyczne implikacje:

Dla pracowników:
- Przepis ten daje pracownikom elastyczność w łączeniu obowiązków rodzicielskich z aktywnością zawodową lub edukacyjną. Jest to szczególnie ważne w kontekście długotrwałego urlopu wychowawczego, który może trwać nawet do kilku lat.
- Pracownicy muszą jednak pamiętać, że ich podstawowym obowiązkiem jest sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem. W przypadku trwałego zaprzestania tej opieki mogą zostać wezwani do powrotu do pracy.
Dla pracodawców:
- Pracodawcy mają prawo kontrolować, czy pracownik na urlopie wychowawczym faktycznie sprawuje osobistą opiekę nad dzieckiem. W razie stwierdzenia zaprzestania tej opieki, mogą wezwać pracownika do powrotu do pracy.
- Pracodawcy powinni jednak pamiętać o konieczności zachowania odpowiednich terminów i formy wezwania, aby uniknąć ewentualnych sporów prawnych.

Podsumowanie:

Art. 186² Kodeksu pracy jest przepisem, który w sposób zrównoważony stara się pogodzić interesy pracowników korzystających z urlopu wychowawczego oraz pracodawców. Daje on pracownikom możliwość podejmowania aktywności zawodowej i edukacyjnej, jednocześnie chroniąc interes pracodawcy w sytuacji, gdy pracownik zaprzestaje sprawowania opieki nad dzieckiem. Przepis ten jest istotnym elementem polityki prorodzinnej i elastycznego rynku pracy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1465.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

urlop wychowawczy

praca zarobkowa

osobista opieka

nauka szkolenie

zaprzestanie opieki

wezwanie do pracy

termin stawienia

prawo pracownika

pracodawca

dotychczasowy pracodawca

inny pracodawca.

Art. 186.Art. 186³.