Art. 852. k.p.c. Zaspokojenie wierzycieli; złożenie na rachunek depozytowy

§ 1. Z zajętych pieniędzy komornik zaspokoi wierzycieli, a jeżeli nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich wierzycieli, złoży je na rachunek depozytowy Ministra Finansów w celu podziału.

§ 2. Złożenie na rachunek depozytowy Ministra Finansów nastąpi również wówczas, gdy zgłoszono zarzut, że osobie trzeciej przysługuje do zajętych pieniędzy prawo stanowiące przeszkodę do wydania ich wierzycielowi. Sąd postanowi wydać pieniądze wierzycielowi, jeżeli w ciągu miesiąca od złożenia ich na rachunek depozytowy Ministra Finansów nie będzie złożone orzeczenie właściwego sądu zwalniające od zajęcia lub wstrzymujące wydanie pieniędzy.

§ 3. Na postanowienie sądu co do wydania pieniędzy przysługuje zażalenie. Postanowienie staje się wykonalne dopiero z chwilą uprawomocnienia się.

Komentarz do Art. 852. kpc

Art. 852 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę zaspokajania wierzycieli z zajętych przez komornika pieniędzy oraz określa sposób postępowania w przypadku, gdy zajęte środki nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich wierzycieli lub gdy zgłoszono zarzut, że osobie trzeciej przysługuje prawo do tych pieniędzy.

Komentarz do Art. 852 k.p.c.

1. Zaspokojenie wierzycieli

Pierwsza część przepisu stanowi, że komornik z zajętych pieniędzy zaspokaja wierzycieli. Jest to podstawowa zasada egzekucji komorniczej, która ma na celu realizację roszczeń wierzycieli na drodze przymusowej. Komornik działa tutaj jako organ egzekucyjny, który ma obowiązek rozdysponować zajęte środki zgodnie z przepisami prawa.

2. Niewystarczalność środków

Jeżeli zajęte pieniądze nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich wierzycieli, komornik ma obowiązek złożyć je na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Jest to mechanizm zabezpieczający, który ma na celu sprawiedliwy podział środków pomiędzy wszystkich wierzycieli. W praktyce oznacza to, że środki te są przechowywane w bezpiecznym miejscu do czasu, aż sąd zdecyduje o ich podziale.

3. Zarzut osoby trzeciej

Przepis przewiduje również sytuację, w której osoba trzecia zgłasza zarzut, że przysługuje jej prawo do zajętych pieniędzy, co stanowi przeszkodę do ich wydania wierzycielowi. W takim przypadku również następuje złożenie środków na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Jest to istotne zabezpieczenie interesów osób trzecich, które mogą mieć uzasadnione roszczenia do zajętych środków.

4. Decyzja sądu

Sąd postanowi wydać pieniądze wierzycielowi, jeżeli w ciągu miesiąca od złożenia ich na rachunek depozytowy Ministra Finansów nie zostanie złożone orzeczenie właściwego sądu zwalniające od zajęcia lub wstrzymujące wydanie pieniędzy. Jest to mechanizm, który ma na celu przyspieszenie postępowania egzekucyjnego i zapobieżenie nieuzasadnionemu przetrzymywaniu środków.

5. Zażalenie i wykonalność postanowienia

Na postanowienie sądu co do wydania pieniędzy przysługuje zażalenie. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw stron postępowania, ponieważ daje możliwość zaskarżenia decyzji sądu. Postanowienie staje się wykonalne dopiero z chwilą uprawomocnienia się, co oznacza, że do tego momentu nie można przystąpić do realizacji decyzji sądu.

Podsumowanie

Art. 852 k.p.c. wprowadza szczegółowe zasady dotyczące zaspokajania wierzycieli z zajętych pieniędzy oraz zabezpiecza interesy zarówno wierzycieli, jak i osób trzecich, które mogą mieć roszczenia do tych środków. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania postępowania egzekucyjnego, zapewniając transparentność i sprawiedliwość w podziale zajętych środków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1550.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

pieniężny depozyt

obowiązek komornika

rachunek depozytowy

prawo przeszkody

wydanie pieniędzy

sądowe postanowienie

czas miesiąca

zażalenie sądowe

uprawomocnienie postanowienia

właściwy sąd

Art. 851.Art. 853.